พรรณนาโวหาร

การบรรยายสิ่งต่าง ๆ อย่างละเอียดและชัดเจน

การพูดโน้มน้าวให้ผู้อื่นเชื่อถือ

การบอกเล่าเรื่องราวแบบย่อ ๆ

การเขียนเรื่องราวแบบไม่มีรายละเอียด

เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ลึกซึ้ง

เพื่อโน้มน้าวให้คนเชื่อ

เพื่อบอกเล่าเรื่องราวอย่างรวดเร็ว

เพื่อสรุปเนื้อหาให้สั้นลง

"ท้องฟ้ากลายเป็นสีส้มอมแดง ขอบฟ้าตัดกับแสงแดดอ่อน ๆ"

"ฉันคิดว่าฝนจะตกแน่นอน"

"ถ้าคุณซื้อน้ำหอมขวดนี้ คุณจะรู้สึกมั่นใจขึ้น"

"เธอไปโรงเรียนตอนเช้าและกลับบ้านตอนเย็น"

"ท้องฟ้ากลายเป็นสีส้มอมแดง ขอบฟ้าตัดกับแสงแดดอ่อน ๆ ที่กำลังจะลับขอบฟ้า"

"หญิงสาวเดินเข้ามาในห้อง ดวงตาของเธอประกายระยิบระยับ"

"เขาเดินอย่างช้า ๆ พร้อมกับถอนหายใจเบา ๆ"

"เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ดังก้องไปทั่วบริเวณ"

ใช้คำเช่น “เหมือน” “ราวกับ”

เล่าลักษณะที่พูดถึงอย่างละเอียด เห็นภาพชัดเจนในจินตนาการ

สร้างความรู้สึกที่สมจริง

อธิบายลักษณะต่าง ๆ ให้กระชับตรงไปตรงมา

"หญิงสาวเดินเข้ามาในห้อง ดวงตาของเธอประกายระยิบเหมือนดาวพร่างพราว"

"รถคันนี้ถูกผลิตขึ้นมาเมื่อปีที่แล้ว"

"ฝนกำลังจะตกในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า"

"ฉันไปตลาดเพื่อซื้อมะม่วงและแตงโม"

ความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้น

ความรู้สึกสับสน

ความคิดที่กระชับขึ้น

ความรู้สึกเร่งรีบ

ใช้คำที่สวยงามและละเอียด

ใช้คำที่กระชับและตรงประเด็น

ใช้คำที่โน้มน้าวจิตใจ

ใช้คำที่เป็นทางการและเป็นกลาง

พรรณนาโวหารเน้นอารมณ์และภาพลักษณ์ ส่วนบรรยายโวหารเน้นข้อมูลและข้อเท็จจริง

พรรณนาโวหารเน้นการโน้มน้าว ส่วนบรรยายโวหารเน้นการสั่งสอน

พรรณนาโวหารเน้นความสั้นกระชับ ส่วนบรรยายโวหารเน้นความยาว

พรรณนาโวหารใช้ในข่าว ส่วนบรรยายโวหารใช้ในบทความวิชาการ

ใช่

ไม่ใช่

ไม่รู้

ไม่บอก