emocje

Kiedy dziecko w spektrum autyzmu ma trudność w wyrażaniu emocji, co może mu pomóc?

• Oczekiwanie, że samo się uspokoi

• Podanie gotowych fraz lub użycie obrazków/emotikon do pokazania emocji

• Ignorowanie zachowania, aby nauczyło się radzić sobie samo

Co może oznaczać nagłe trudne zachowanie, np. krzyk, ucieczka lub autoagresja?

• Zawsze jest próbą manipulacji dorosłymi

• Może wynikać z przeciążenia sensorycznego, niezrozumienia sytuacji lub braku umiejętności wyrażenia emocji

• Świadome działanie, by sprawić komuś przykrość

Jakie strategie pomagają dziecku w regulacji emocji?

• Jasna rutyna, przewidywalność, narzędzia wizualne i techniki relaksacyjne

• Karcenie za „niewłaściwe” emocje

• Unikanie rozmów o emocjach, żeby ich nie wzmacniać

Jak najlepiej wspierać dziecko w spektrum, gdy doświadcza frustracji?

• Dać mu przestrzeń i pomóc znaleźć strategię na uspokojenie

• Natychmiast wymagać, by przestało się złościć

• Powiedzieć, że jego emocje są nieodpowiednie

Dlaczego dzieci w spektrum mogą mieć trudności z rozpoznawaniem emocji u innych?

• Ponieważ nie zwracają uwagi na ludzi

• Ponieważ przetwarzają informacje inaczej i potrzebują bardziej bezpośrednich wskazówek

• Ponieważ nie chcą się uczyć o emocjach

Jakie sposoby mogą pomóc dziecku wyrażać swoje potrzeby?

• Użycie obrazków, gestów, prostych słów lub komunikatorów AAC

• Czekanie, aż dziecko samo nauczy się mówić o potrzebach

• Zmuszanie dziecka do używania pełnych zdań w każdej sytuacji

Co może pomóc w zmniejszeniu stresu dziecka w nowych sytuacjach?

• Wcześniejsze przygotowanie poprzez opowieści społeczne, zdjęcia lub rozmowy

• Unikanie wszelkich nowych sytuacji

• Wprowadzanie dziecka w nowe środowisko bez żadnego uprzedzenia

Jak można pomóc dziecku w spektrum rozwijać umiejętności społeczne?

• Krytykować je za błędy, żeby się szybciej nauczyło

• Oczekiwać, że samo się tego nauczy, obserwując innych

• Nauczyć je poprzez modelowanie, scenki, filmy i zabawy

Co jest najważniejsze w budowaniu relacji z dzieckiem w spektrum?

• Oczekiwanie, że dostosuje się do standardów bez wsparcia

• Ciągłe korygowanie jego zachowań, by były bardziej „typowe”

• Zrozumienie jego unikalnych potrzeb i akceptacja jego sposobu komunikacji