ตามติดชีวิตแก้วจอมซน

เจ้าดำเป็นลูกของนางแด่น

เจ้าดำมีลำตัวสีขาวแก่ ๆ เหมือนหนุมานคลุกฝุ่น

เจ้าดำเป็นสุนัขของลุงพริ้ง

เจ้าดำมีลำตัวสีดำ แล้วมีจุดแต้มสีขาว มันจึงชื่อ “เจ้าดำ”

นางแด่นซุกซนจึงถูกหมาวัดรุมกัดจนเสียชีวิต

นางแด่นแก่ตาย

นางแด่นถูกรถทับตาย

นางแด่นขโมยลูกชิ้นของลุงพริ้ง จึงถูกตีตาย

เพราะเจ้าดำเป็นโรคพิษสุนัขบ้า

เพราะเจ้าดำซุกซนไล่กัดคุณครูจนกางเกงขาด

เพราะเจ้าดำส่งเสียงร้องเสียงดังรบกวนสมาธิในการเรียนของนักเรียน

เพราะไม่มีใครรับเจ้าดำไปดูแล

ลุงพริ้งมีนิสัยใจร้าย โหดเหี้ยมฆ่าเจ้าดำสุนัขของตัวเองตาย

ลุงพริ้งมีนิสัยใจดี ซื่อสัตย์สุจริต ไม่คดโกงใคร

ลุงพริ้งมีนิสัยใจดีมีเมตตาต่อสัตว์ และมีความห่วงใยทุก ๆ คน

ลุงพริ้งมีนิสัยใจดำอำมหิต ชอบรังแกสัตว์ทุกในโรงเรียน และชอบสร้างปัญหาให้ทุกคน

การพูดจาไพเราะ น่าฟัง

การปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ในตอนนั้น

การพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส

การซื่อสัตย์

ป้าจ้อยอนุญาตให้แก้วกลับบ้านได้ เมื่อเหตุการณ์ไม่ดีขึ้น

แก้วช่วยวิดน้ำ และไม่ทิ้งทุกคนกลับบ้าน

แก้วพยายามมองโลกในแง่ดีในสถานการณ์น้ำท่วม

แก้วดีใจที่ได้ไปบ้านป้าจ้อย เพราะบ้านของป้าจ้อยไม่ถูกน้ำท่วม

รัชกาลที่ 3

รัชกาลที่ 4

รัชกาลที่ 5

รัชกาลที่ 6

แก้ว

ไก่

พี่หนู

นิด

เพราะ เต่ามันมีสี่ขา สี่เท้าเดินมาทำหัวผลุบ ๆ โผล่ ๆ

เพราะ เต่าเป็นสัตว์อายุยืน จึงอยากให้หลายมีอายุยืนนาน

เพราะ เต่าเป็นสัตว์ที่หาได้ง่าย ไม่ต้องซื้อหา

เพราะ เต่าตัวเล็ก ไม่มีอันตรายแก่หลาน

ความซื่อสัตย์

ความมีน้ำใจ

ความรับผิดชอบ

ความกตัญญู