Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika.

Nie żałuj umarłych, żałuj żywych, a przede wszystkim tych, którzy żyją bez miłości.

Póki życia, póty nadziei, jak mawiał mój ojciec.

Bo są dwa rodzaje bólu. Cierpienie fizyczne i cierpienie duchowe. Cierpienie fizyczne się znosi. Cierpienie duchowe się wybiera.

Przeznaczeniem człowieka jest żyć wspólnie z innymi ludźmi, razem z nimi pracować dla wspólnego dobra, razem cierpieć w niedoli, dzielić swoje radości i samemu cieszyć się szczęściem innych.

Życie jest śmiechu warte, więc się śmieję.

Drwi z blizn, kto nigdy nie doświadczył rany.

A my, dumni władcy świata,

Mimo siebie pochwyceni,

Za tym cieniem, co ulata,

Całe życie, z chwili w chwilę,

Przepędzamy jak motyle.

Trzeba wiedzieć, że to jest Sopliców choroba,

że im oprócz Ojczyzny nic się nie podoba.