การพิสูจน์ความดี

การทำนา

การดื่มน้ำสาบาน

การละเล่น

บ่าย 3 โมง (15.00 น.)

สามทุ่ม (21.00น)

สามโมงเช้า (9.00 น)

ตีสาม (3.00 น)

ครานั้นจึงโฉมเจ้าวันทอง ต้องมนตร์มัวหมองเป็นหนักหนา

ฝันว่าพลัดไปในไพรเถื่อน เลื่อนเปื้อนไม่รู้ที่จะกลับหลัง

เวรกรรมนำไปไม่รั้งรอ มิพอที่จะต้องพรากก็จากมา

จุดเทียนสะกดข้าวสารปราย ภูตพรายโดดเรือนสะเทือนผาง

ขุนช้างละเมิดกฎหมายในการรักษาความปลอดภัยแก่พระมหากษัตริย์

ขุนช้างสร้างความรำคาญในการเสด็จประพาส

ขุนช้างไม่รู้จักกาลเทศะความเหมาะสม

ขุนช้างชอบฟ้องร้องเรื่องไร้สาระ

มีธุระสิ่งไรในใจเจ้า พ่อจงเล่าแก่แม่แล้วกลับบ้าน

เมื่อพ่อเจ้ากลับมาแต่เชียงใหม่ ไม่เพ็ดทูลสิ่งไรแต่สักอย่าง

เล่าความบอกผัวด้วยกลัวภัย ประหลาดใจน้องฝันพรั่นอุรา

มาอยู่ไยกับอ้ายหินชาติ แสนอุบาทว์ใจจิตริษยา

นางวันทองเป็นเมียขุนแผนแล้วยังยอมเป็นเมียขุนช้างอีก

พระพันวษาทรงพระพิโรธนางวันทองที่ไม่ตัดสินใจให้เด็ดขาด

ขุนแผนไม่ได้เพ็ดทูลขอนางวันทองคืนจากขุนช้าง

จมื่นไวยไปลักแม่มาในยามค่ำคืน

ข้อ 1. ปาณาติปาตา เวรมณี

ข้อ 2. อทินนาทานา เวรมณี

ข้อ 3. กาเมสุมิจฉาจารา เวรมณี

ข้อ 4. มุสาวาทา เวรมณี

หญิงเดียวชายครองเป็นสองมิตร ถ้ามิปลิดเสียให้เปลืองไม่ตามใจ

คราวนั้นเมื่อตามไปกลางป่า หน้าดำเหมือนหนึ่งทามินหม้อไหม้

ชนะความงามหน้าดังเทียนชัย เขาฉุดไปเหมือนลงทะเลลึก

หยิ่งหวดหวั่นพรั่นตัวกลัวมรณา ดั่งวัญญาณนางจะพรากไปจากกาย

ย่างท้าวก้าวไปในทันที มิได้มีใครทักแต่สักคน

_{โอ้แม่เจ้าประคุณของลูกเอ๋ ไม่ควรเลยจะพรากจากคุณพ่อ}

ชมพลางย่างเยื้องชำเลืองมา เปิดมุ้งเห็นหน้าแม่วันทอง

_{พลางนั่งลงนอบนบอภิวันท์ สะอื้นอั้นอกแค้นน้ำตาคลอ}