NEW
Font size
Worksheetsภาษาถิ่น
Total questions: 15
Worksheet time: 5mins
สับปะรด ในภาษาถิ่นภาคเหนือ เรียกว่า
บักนัด
ยานัด
มะขะนัด
บักเขียบ
สับประรด ในภาษาถิ่นภาคอีสาน เรียกว่า
บักนัด
มะขะนัด
ยานัด
สับปะรด
แตงโม ภาษาถิ่นภาคใต้ เรียกว่า
แตงจีน
บ่าเต้า
บักแตงโม
บักโม
ฝรั่ง ภาษาถิ่นอีสาน เรียกว่า
หมะแก๋ว
ชมพู่
บักสีดา
หมะก้วย
ขนุน ภาษาถิ่นเหนือเรียกว่า
หมากมี้
หมะหนุน
ขนุน
หนุน
คำว่า " พูด " ในภาษาถิ่น ภาคใต้ ใช้คำว่า
เว้า
อู้
แหลง
กำเมือง
คำว่า " มอง " ในภาษาถิ่นเหนือ ใช้คำว่า
เบิ่ง
แล
ผ่อ
หยบ
คำว่า " อร่อย " ในภาษาถิ่นอีสาน ใช้คำว่า
หรอย
ลำ
แซบ
อีหลี
คำว่า " น้ำพริก " ในภาษาถิ่นใต้ ใช้คำว่า
น้ำพริก
น้ำเผ็ด
แจ่ว
น้ำชุบ
คำว่า " จริง" ในภาษาถิ่นเหนือ ใช้คำว่า
แต๊
อีหลี
จริง
มัก
ฟักทอง ในภาษาถิ่นอีสานเรียกว่า
บะน้ำแก้ว
น้ำเต้า
บักอึ๊
ฟักเหลือง
รองเท้า ในภาษาถิ่นเหนือ เรียกว่า
อีัแตะ
เกิบ
เกือก
อีเกิบ
คำว่า " คิดถึง " ในภาษาถิ่นใต้ ใช้คำว่า
คิดฮอด
หวังเหวิด
กึดเติง
ลำขนาด
คำว่า " กลับบ้าน " ในภาษาถิ่นอีสาน ใช้คำว่า
ปิ๊กบ้าน
หลบบ้าน
เมียบ้าน
กลับบ้าน
ประโยคว่า " ไปเที่ยวกันไหม " ภาษาถิ่นเหนือใช้ว่า
ไปเที่ยวกันหว่า
ไปแอ่วกั๋นบ๋อ
ไปนำกั๋นบ๋อ
ไปเลาะนำกันบ่
