Κάθε μέρα η μαμά

μου χτενίζει τα μαλλιά,

Με φροντίζει, μ’ αγαπά,

μ’ αγκαλιάζει,με φιλά.

Παπί δεν είμαι κι όμως βουτώ,

λακκούβες βλέπω, μέσα θα μπω!

Μπάλα δεν είμαι, μα χοροπηδάω,

δε θέλω δουλειά, για παιχνίδι θα πάω!

Ας φυτέψουμε σημαία

Ειρήνης όλων των λαών

κι ας ελπίσουμε να «ανθίσει»

στις καρδιές μεγάλων και μικρών!

Χωρίς αυτό, χωρίς νερό,

να ζήσω δεν μπορώ!

Έχω δικαίωμα εγώ και εσύ

και η Bilise μας στην Αφρική!

Όταν μέσα σ’ αυτό ζουν

χαμόγελα υγείας σκορπούν.

Είναι μια ευθύνη για μεγάλους και παιδιά

για να έχει ο πλανήτης μας

φτερά από χαρά.

Λουλούδια διαφορετικά, μέσα σ’ ένα χορτάρι

είναι όμορφα όλα μαζί, με τη δική τους χάρη!

Κι εμείς, που είμαστε όλοι ίσοι, μα κι όλοι διαφορετικοί

κάνουμε, ο καθένας μας, πιο όμορφη τη Γη!

Πείτε το δικαίωμά μας στον κόσμο ν’ ακουστεί...

Ποιο δικαίωμα είμαι εγώ

που σε κάνει έξυπνο;

Το μυαλό σου ακονίζει

πραγματάκια σου γνωρίζει;