อิเหนา

พระอภัยมณี

อนิรุทธ์คําฉันท์

มหาเวสสันดรชาดก

สมัยอยุธยาตอนต้น

สมัยอยุธยาตอนกลาง

สมัยอยุธยาตอนปลาย

สมัยธนบุรี

ลิลิตยวนพ่าย

ลิลิตโองการแช่งน้ำ

มหาชาติคำหลวง

อนิรุทธ์คำฉันท์

นายสวนมหาดเล็กเจ้า จอมกษัตริย์ / แถลงเรื่องราชศรีสวัสดิ์ กราบเท้า

ถวายต่างบุษปรัตน์ มาลธมาศ / ภุมวารเดือนเก้า สิบขึ้นเถาะตรี

ปางเสด็จประเวศด้าว ชลาลัย / ทรงรัตนพิมานชัย กิ่งแก้ว

พรั่งพร้อมพวกพลไกร แหนแห่ / เรือกระบวนต้นแพร้ว เพริศพริ้งพายทอง

ขอพรพระพุทธห้าม สมุทรไทย / ห้ามชลลัยไหล ขาดค้าง

ขอจงองค์ภูวไนย ทุกทวีไป / ห้ามหายมลายล้าง นอกเนื้อในขันธ์

เชือกใหญ่ใส่รอกร้อย เรียงกระสัน / กว้านช่อชลอผันขัน ยึดยื้อ

ลวดหนังรั้งพัลวัน พวนเพิ่ม / โห่โหมประโคมอึงอื้อ จากเจ้าประโคมไป

เพื่อให้ประชาชนทราบพระราชกรณียกิจ

เพื่อให้เป็นที่รู้จักของคนต่างชาติ

เพื่อเผยแพร่ผลงานสําคัญ

เพื่อสรรเสริญพระเจ้ากรุงธนบุรี

นิราศรบพม่าที่ท่าดินแดง

อิเหนา – ราชาธิราช

สามก๊ก – อิเหนา

ขุนช้างขุนแผน

สภาพชีวิตของคนไทย

กลยุทธ์การบริหาร

การรบกับพม่า

ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ

กล่าวถึงตําราการปฏิบัติธรรม

เป็นหนังสือภาษาไทยเล่มแรก

เป็นหนังสือการปกครองเล่มแรก

เป็นหนังสือวรรณคดีเล่มแรก

ความรู้สึกนึกคิดของกวี ซึ่งถอดออกมาจากจิตใจให้ปรากฏเป็นรูปหนังสือ

หนังสือที่มีลกัษณะเรียบเรียงถ้อยคำ เกลี้ยงเกลาเพราะพริ้ง มีรสปลุกมโนคติ

บทประพันธ์ที่มุ่งให้ความเพลิดเพลิน ให้เกิดความรู้สึกนึกคิดและอารมณ์ต่าง ๆ ตามผู้เขียน

หนังสือที่แต่งขึ้นมาโดยไม่มีการลำดับเรื่องราว ไม่เกิดความรู้สึกร่วม

เล่นคำ

ใช้โวหารอุปมา

ใช้โวหารอติพจน์

ใช้คำเลียนเสียงธรรมชาติ

กลอนดั้น ร่ายสุภาพ

โคลงสุภาพ ร่ายสุภาพ

วสันตดิลกฉันท์ ร่ายดั้น

สัททุลวิกกีฬิตฉันท์ ร่ายดั้น

นางศรีสมร

นางแก้วกิริยา

นางพิมพิลาไลย

นางบัวคลี่

เสาวรจนีย์

นารีปราโมทย์

พิโรธวาทัง

สัลลาปังคพิไสย

พิทักษ์บวร สุนทรทิศา

เทวาภิรมย์ อุดมสุดารักษ์

วิจิตรบรรจง อนงคารักษ์

สวัสดิโสภา เทวาพิทักษ์