Ըստ նրա՝ գեղեցիկի առաջին աստիճանը ֆիզիկական՝ բնական կամ մարմնական գեղեցկությունն է:

Գեղեցիկը մեկնաբանել է որպես հարաբերակցություն՝ նշելով, որ գեղեցիկ է այն, ինչ կարգավորված է, միասնական ու համամասնական:

Մարդն այն գեղեցկացնելու ժամանակ մտածում է անձնական շահի մասին:

Մարդն այն գեղեցկացնելու ժամանակ մտածում է համահասարակական շահի մասին:

Ստեղծագործության ձև, որի նպատակն է իրերին տալ որոշակի արտաքին տեսք:

Գեղագիտական կողմնորոշում ունեցող ճարտարագետ-ինժեներ:

Այն նշանակում է չափ, եղանակ, կանոն: Ընդհանուր առմամբ, հասարակական կյանքի այս կամ այն ոլորտում որոշակի ձևերի, սկզբունքների, օրինակների տիրապետությունն է:

Այն ի վիճակի է մաքրել մարդու հոգին կուտակված դառնությունից, զայրույթից, ցավից, չարությունից և այլ բացասական հույզերից ու հոգեվիճակներից:

Արվեստի այս տեսակի նպատակն է ստեղծել կենցաղի առարկաներ և ձևավորել մարդու միջավայրը գեղեցիկի կանոններով: Դրա ստեղծագործությունների թվին են պատկանում նրբագույն զարդանախշերով գավաթները, զարդատուփերը, սափորները, կահույքի տարբեր դետալներ և այլն:

Ըստ որոշ մտածողների, արվեստի տեսակներից բարձրագույնն է, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս անմիջականորեն զգալ ներդաշնակությունը, վեհ-գեղեցիկն ու տիեզերական անսահմանությունը՝ չդիմանալով տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներին միմյանցից բաժանող խոսքի օգնությանը:

Արվեստի այնպիսի տեսակ է, որում աշխարհի գեղարվեստական յուրացումն իրականացվում է բեմական գործողության միջոցով:

Ինչ-որ բանի կատարելատիպն է, այն բարձրագույն վիճակը, որին կարող է հասնել տվյալ առարկան կամ երևույթը:

Ձև է, որով արվեստագետը նյութականացնում է իր հոգում եղած Իդեալը: Այն ունի բովանդակային և ձևական կողմեր:

Մարդու հոգևոր կերտվածքի այնպիսի բնութագիր, որի շնորհիվ վերջինս կարողանում է գեղեցիկը, վեհը, ներդաշնակը զանազանել ոչ գեղեցիկից, աններդաշնակ-անհամամասնականից:

Այդ շրջանի գեղագիտական իդեալն աստվածային է, հոգևորը, իսկ բնական-մարմնականը համարվում է անկատար, ուրեմն պատկերելու ոչ արժանի:

Գրականության մեջ նա արտացոլում է ողջ մարդկության ցավով տառապող, իրական կյանքում աստվածայինի պակասը զգացող ու մարդկանց արատները բժշկել ցանկացող մարդու իդեալը:

<<Պաճուճազարդ մարգարիտ>>. այս դարաշրջանի գեղագիտական իդեալը տարածված էր Եվրոպայում XVII-XVIII դարերում և ելնում էր հաճույքներ սիրող, բայց միաժամանակ հերոսական մարդու իդեալից:

Այս ոճի գեղագիտական իդեալը տարածվում է Եվրոպայում XIX դարից սկսած՝ հիմքում ունենալով "իրական մարդու" իդեալը: Չէ՞ որ իրական են թե՜ հաճոյապաշտ, թե՜ կրոնական, թե՜ հերոսական մարդիկ:

Որպես գեղարվեստական ուղղություն և ընդհանրապես մտքի ոճ, առաջացել է XVIII դարւմ՝ Գերմանիայում: Այս ոճի գեղագիտական իդեալը հիմնվում է ազատ մարդու իդեալի վրա:

Ընդհամենը _____________________ միավոր