“เราอ้วนแต่เราพูดตลกใครๆก็ชอบฟังน่ะ”

“ต่อไปเราจะลดความอ้วนให้ผอมกว่าเธออีก”

“เธอว่าเราอ้วนแต่เธอก็ไม่เห็นผอมเท่าไรเลย”

“ถ้าเธอว่าเราอีก เราจะไม่พูดกับเธอ”

“เราเป็นคนช่างพูด ทำให้ต้องพูดหน้าชั้นบ่อยๆ”

“ทาไมพวกเธอเอาเปรียบจัง ให้เราพูดอยู่คนเดียว”

“เราพูดจนเบื่อแล้วครูน่าจะให้พวกเธอพูดบ้าง

“เราจะหาเรื่องดี ๆ มาพูดให้พวกเธอฟังอีกนะ”

ไม่เข้าไปยุ่งกับน้ำทิพย์เพราะเป็นคนแปลก ๆ

บอกเพื่อนคนอื่น ๆ ว่าน้ำทิพย์เป็นเด็กมีปัญหา

สอนน้ำทิพย์ว่า เธอควรจะเล่นกับคนอื่นบ้าง

เข้าไปชวนน้ำทิพย์คุยเกี่ยวกับหนังสือที่น้ำทิพย์อ่าน

“เธอนี่เสียมารยาทจริง ๆ”

“ต่อไปห้ามมาลอกการบ้านเราโดยเด็ดขาด”

“ถ้าเธอไม่เข้าใจ ก็ถามได้เราจะอธิบายให้ฟัง”

“ต่อไปถ้าเธอลอกการบ้านเรา เราจะฟ้องครูนะ”

ไปฟ้องครู และให้ครูทำโทษเพื่อน

บอกเพื่อนว่า “ต่อไปห้ามเธอมายืมสมุดของฉันอีก”

เอาน้ำเทใส่สมุดเพื่อนให้เสียหายเหมือนของตน

นำสมุดไปผึ่งให้แห้ง และให้เพื่อนเพิ่มความระมัดระวัง

ปิติไม่ได้ตั้งใจ แล้วรีบไปทำความสะอาดเสื้อผ้า

ปิติแกล้ง แล้วใช้ปิตินำอาหารมาให้ใหม่

ปิติแกล้ง แล้วรีบไปบอกครูให้ทำโทษปิติ

ปิติควรได้รับบทเรียนบ้าง จึงเทอาหารที่เหลือใส่ตัวปิติ

รีบหนีออกจากห้องก่อนที่ใครจะมาเห็น

นั่งร้องไห้โดยไม่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ใครฟัง

เก็บแจกันที่แตกแล้วรีบไปบอกให้ครูทราบ

รีบกลับไปบอกพ่อแม่ให้มาบอกกับครู

แสดงท่าทางให้นาวีรู้ว่าเราไม่พอใจ

“นาวีให้ซื้อกล่องดินสอใหม่มาคืน”

พูดว่า “ไม่เป็นไร เพราะเธอไม่ได้ตั้งใจ”

บอกนาวีว่า “ถึงเธอขอโทษกล่องดินสอก็ไม่ดีเหมือนเดิม”

ตะโกนอ่านหนังสือเสียงดังๆ

เคาะโต๊ะเสียงดังๆให้เพื่อนหยุดวิ่ง

นั่งอ่านหนังสือต่อไป โดยไม่สนใจใคร

เลิกอ่านหนังสือ และไปวิ่งเล่นกับเพื่อน