Ο Σωκράτης δεν ήταν άθεος, ήταν όμως είρωνας.

Ο Σωκράτης δεν ήταν άθεος, ήταν όμως είρωνας.

Ο Σωκράτης αναζητά την πρώτη αλήθεια, την αναλλοίωτη, που επηρεάζεται από τις συνθήκες, που δεν εξαρτάται από τον άνθρωπο.

Διαλεκτική σημαίνει διάλογος

Η σωκρατική διαλεκτική είναι η σταδιακή, βήμα βήμα, αναίρεση των θέσεων του συνομιλητή.

O Σωκράτης, στους πλατωνικούς διαλόγους, αποφαίνεται ο ίδιος εκ των προτέρων, παραθέτει ο ίδιος εξαρχής κάποια θεωρία ή άποψη.

Μαιευτική είναι η δουλειά της μαίας, της μαμής που συμπαραστέκεται και βοηθάει την ετοιμόγεννη γυναίκα στον τοκετό.

Για τον Σωκράτη (όπως και για τον Πλάτωνα) ο άνθρωπος δεν γνωρίζει την αλήθεια, την Ιδέα.

Χάρη στην προσωπικότητα του Σωκράτη, οι φιλόσοφοι έπαψαν να ασχολούνται τόσο με τα φυσικά φαινόμενα, όσο με τον ίδιο τον άνθρωπο και την κοινωνία του.

Mε πολιτικά προβλήματα ασχολήθηκαν και οι προγενέστεροι του Σωκράτη φιλόσοφοι, ενώ ζητήματα ηθικής απασχόλησαν και τον Ηράκλειτο και πολλούς σοφιστές.

Ο Σωκράτης ενδιαφερόταν απλώς για τον ορθό τρόπο ζωής και δράσης είτε στο προσωπικό είτε στο κοινωνικό επίπεδο.

Ο Σωκράτης αναζήτησε το απόλυτο απορρίπτοντας το σχετικό, την ουσία της ηθικής και όχι τα ηθικά φαινόμενα.

Όπως λέει και ο Αριστοτέλης, ο δρόμος που λογικά ακολούθησε ο Σωκράτης για να αναζητήσει ακριβώς την απόλυτη ουσία των ηθικών εννοιών, ήταν η παραγωγική μέθοδος.

Η μήνυση κατά του Σωκράτη έγινε από τον Μέλητο, έναν πλούσιο βυρσοδέψη.

Η αρχαία ελληνική θρησκεία δεν είχε ούτε ιερό βιβλίο ούτε δόγμα (άρα ούτε και αιρέσεις) ούτε ιερατείο με ειδική αποστολή τη μεσολάβηση μεταξύ θεών και ανθρώπων.

Ιερείς και ιέρειες εκλέγονταν κατά κανόνα για συγκεκριμένη περίοδο κάποιοι πολίτες, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που εκλέγονταν και στα Ελευσίνια μυστήρια.

Η κατηγορία που σπάνια επέρριπταν σε κάποιους διανοούμενους ήταν η ασέβεια.

Στην περίπτωση του Σωκράτη η θρησκεία αποτέλεσε το πρόσχημα, πίσω από το οποίο κρύβονταν οι πολιτικοί λόγοι της δίωξης.

Ο Σωκράτης διέφθειρε τους νέους που τον ακολουθούσαν.

Ελάχιστοι φίλοι του Σωκράτη, απ’ την άλλη μεριά, τάχθηκαν με την ακραία μερίδα των ολιγαρχικών και στήριξαν το πραξικόπημα των Τριάκοντα Τυράννων.

Το λαϊκό δικαστήριο της Ηλιαίας, που απαρτιζόταν από 500 δικαστές κληρωμένους από το σύνολο των πιο ηλικιωμένων πολιτών, έκρινε τον Σωκράτη ένοχο με μέτρια πλειοψηφία.

Οι Αθηναίοι είχαν στείλει στη Δήλο θεωρία (επίσημη αποστολή σε ιερή τελετή) αντιπροσώπους της πόλης και το ένα από τα δύο ιερά πλοία τους, τη Σαλαμινία.

Όπως περιγράφει ο Πλάτωνας στο έργο του Φαίδωνα , ο Σωκράτης πίστευε πως το γεγονός ότι αδικήθηκε από τους συμπολίτες του δεν αποτελούσε δικαιολογία για να διαπράξει αδικία εναντίον των νόμων της πόλης του.

Ο Σωκράτης ήπιε ψύχραιμα το κώνειο, συζητώντας με τους φίλους του για την αθανασία της ψυχής και πέθανε μέσα στο κελί του δεσμωτηρίου.