ลักษณนาม

อาการนาม

สามานยานาม

วิสามานยานาม

วินัยมีปี่ 1 เลา

น้องมีตุ๊กตา 2 ตัว

พ่อจุดธูป 3 ดอก

แม่ซื้ออวนมา 4 ตัว

พวกเราพยายามใกล้สำเร็จแล้ว

ฉันจะไปเยี่ยมเธอเพราะฉันคิดถึงเธอ

โต๊ะในห้องเรียนมีทั้งหมดสามสิบเจ็ดตัว

เขาชอบกินแกงเผ็ดแต่ฉันชอบกินแกงจืด

นกเขาตัวนั้นขันเสียงใส

เราใช้มีดเขาควายคว้านมะพร้าวน้ำหอม

ฉันจะพูดให้เขาใจอ่อนเอง เธอรอหน่อยนะ

ภูเขาลูกโน้นอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่

พวกเขาวิ่งกันไปที่ไหน

ประชาชนต่างก็มาร่วมปั่นเพื่อแม่

ใครๆก็บอกว่าเธอสวยที่สุดในห้อง

เขาให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

วันนี้เวรของใครทำความสะอาดห้อง

ใคร ๆ ก็อยากสวยด้วยกันทั้งนั้น

เพื่อนสนิทของเธอเป็นใคร

ใครอยู่ในห้องน้ำชาย

คำสรรพนามไม่ชี้เฉพาะ

คำสรรพนาม ชี้เฉพาะ เจาะจง

คำสรรพนาม เพื่อทำหน้าที่เชื่อมประโยค

คำสรรพนามที่ใช้เพื่อแสดงการแบ่งพวก

อมรใช้ไม้ขนไก่ปัดฝุ่น

บังอรมีขนตางอนงาม

สุนัขขนขาวดูน่ารัก

นภาใช้รถขนผักไปตลาด

คุณยายสวดมนต์ก่อนนอน

คุณแม่รดน้ำต้นไม้ก่อนทำอาหาร

นักเรียนทบทวนหนังสือก่อนสอบ

คุณพ่อคาดเข็มขัดนิรภัยก่อนขับรถ

ฐิติมาเป็นประธานนักเรียน

ครูยืนอยู่ข้างสนามฟุตบอล

นักเรียนเพลิดเพลินกับการซ้อมกีฬา

เมื่อเข้าสู่ฤดูฝนเกษตรกรกำลังไถนา

สกรรมกริยา

อกรรมกริยา

วิกตรรถกริยา

กริยานุเคราะห์

เขาอ่านหนังสือเสียงดัง

รถไฟขบวนนั้นหยุดอยู่กับที่

เขาล่องเรือไปทางทิศใต้

พวกเราทุกคนต้องขยันเรียน

เขาอยู่เหนือ ฉันอยู่ใต้

ป้าอยู่ในร้าน ลุงอยู่นอกร้าน

คุณพ่ออยู่ไกล คุณแม่อยู่ใกล้

เขาให้รางวัล แก่คนที่แต่งกลอนได้ที่หนึ่ง

ดำเป็นตอตะโก

เสียงดังราวกับเสียงระฆัง

บริสุทธิ์เหมือนหยาดน้ำค้าง

แห้งแล้งเหมือนทะเลทราย