Wskaz utwór, z którego pochodzi cytat:

''Właśnie dwukonną bryką wjechał młody panek

I obiegłszy dziedziniec zawrócił nad ganek,

Wysiadł z powozu; [...].

Dawno domu nie widział, bo w dalekim mieście

Kończył nauki, końca doczekał wreszcie.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Stała młoda dziewczyna – Białe jej ubranie

Wysmukłą postać tylko aż do piersi kryje,

Odsłaniając ramiona i łabędzią szyję. [...]

Wtem ujrzała młodzieńca i z rąk jej wypadła

Suknia, a twarz od strachu i dziwu pobladła.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Jeden zwał się Doweyko, a drugi Domeyko.

Do niedźwiedzia obaj razem wystrzelili;

Kto zabił, trudno dociec, strasznie się kłócili

I przysięgali strzelać się przez niedźwiedzią skórę.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Bo każda chmura inna: na przykład jesienna

Pełźnie jak żółw leniwa, ulewa brzemienna,

I z nieba aż do ziemi spuszcza długie smugi

Jak rozwite warkocze, to a deszczu smugi.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Było cymbalistów wielu,

Ale żaden z nich nie śmiał zagrać przy Jankielu [...].

Wiedzą wszyscy, że mu nikt na tym instrumencie

Nie wyrówna w biegłości, w guście i w talencie.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem;

A com widział i słyszał, w księgi umieściłem.''

Wskaz utwór, z którego pochodzi cytat:

''Quo vadis (Domine)? (łac.) ''

(dokąd idziesz (Panie)?; tytuł powieści. Według legendy, pytanie to zadał św. Piotr, uciekając z Rzymu, napotkanemu Chrystusowi )

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Każda kropla krwi zadrgała w młodym patrycjuszu na jej widok. Zapomniał o tłumach, o starcu, o własnym zdumieniu wobec tych niepojętych rzeczy, jakie słyszał, i widział przed sobą tylko ją jedną. Oto wreszcie po wielkich wysiłkach, po długich dniach niepokoju, szarpania się, zmartwień odnalazł ją.''

(Winicjusz na widok Ligii)

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''I tak minął Nero, jak mija wicher, burza, pożar, wojna lub mór, a bazylika Piotra panuje dotąd z wyżyn watykańskich miastu i światu. Wedle zaś dawnej bramy Kapeńskiej wznosi się dzisiaj maleńka kapliczka z zatartym nieco napisem: „Quo vadis, Domine?” (Epilog)

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Życie jest śmiechu warte, wiec się śmieję.''

(Kwestia wypowiedziana przez Petroniusza)

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''We łkaniu, jakie nim wstrząsało, nie było bólu, ale tylko nagle rozbudzona niezmierna miłość, przy której wszystko jest niczym..."

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Jestem jak statek, który jeśli nie wejdzie do portu, to utonie...''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Pewnego razu zdarzyło się, że latarnik w Aspinwall, niedaleko Panamy, przepadł bez wieści.''

Wskaz utwór, z którego pochodzi cytat:

''Gdybyś kiedyś we śnie poczuła, że oczy moje już nie patrzą na ciebie z miłością, wiedz, żem żyć przestał...''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Marcinek ucichł, ale nie ze wstydu. Dusiło go jakieś bolesne zdumienie: gdzie rzucił okiem, nigdzie matki nie było. W mózg jego wrzynała się myśl, jak drzazga: niema, niema, niema... Ze ściśniętemi zębami wszedł do mieszkania, usiadł na wskazanem przez nauczycielkę krzesełku i, słuchając jej długiego kazania, ciągle myślał o matce. Te myśli były szeregiem wizerunków jej twarzy, które przemykały mu się pod powiekami i nikły. Znikanie ich było zawiązkiem, pierwszym sygnałem tęsknoty.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''- Mamusiu, jak to dobrze, że mama po mnie przyjechała... Tak sobie jedziemy razem... To dopiero dobrze...

Gładziła pieszczotliwie jego włosy i, schylając się, w sekrecie nie wiedzieć przed kim, szepnęła mu do ucha:

- Będziesz zawsze kochał swoją matkę, zawsze a zawsze?...

Słodkie łzy, padające wielkiemi kroplami z oczu chłopca, zastąpiły jej wyrazy odpowiedzi.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''W klasie pierwszej lekcje języka polskiego odbywały się cztery razy tygodniowo w porze bardzo niewygodnej, bo między godziną ósmą i dziewiątą z rana. W zimie bywało wtedy szaro i chłodno. Chłopcy siedzieli skuleni i senni. Nauczyciel przychodził w swojem futrze szopowem, tulił się w nie i drzemał z otwartemi oczami, podczas gdy wzywani do katedry tłómaczyli z wypisów Dubrowskiego urywki nudne, jak odwar z lukrecji. Po odczytaniu i przełożeniu na rosyjskie danego «kawałka» następował rozbiór, dokonywany po rosyjsku i na modłę rosyjską. W ciągu całej lekcji nauczyciel nie mówił ani słowa po polsku i z niechęcią prostował faktyczne błędy. Uczniowie odrabiali ten «przedmiot», jak wstrętną katorgę. «Polskie» była to godzina stokroć nudniejsza od kaligrafji i «Zakonu Bożego», gdyż nadto małe próżniaki czuły w powietrzu woń wzgardy, unoszącą się nad tą nieszczęsną lekcją. Stopnie z polskiego nikogo nie obchodziły, nauczyciel Sztetter nie był wcale w umysłach malców ceniony na równi z wykładającym arytmetykę albo łacinę. Traktowano go pobłażliwie, jak piąte koło u wozu, jako rzecz w istocie niepotrzebną i bez wartości.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''- Był w Marsławicach chłop, nazywał się Kostur. To samo myśliwiec był nie byle jaki. Już dawno umarł. Mieli ten Kostur fuzyjczynę lichą, powiązaną, z kurkiem, jak kobylica, a swoim porządkiem, jak ta oni strzelili, to już się było po co schylić. Przyszło powstanie, Polaki stały w lesie. Szedł se raz ten Kostur drogą do Cieplaków, a swoją fuzyjczynę miał pod sukmaną, i przyszedł akurat w to miejsce. Patrzy: - jadą dwa Moskale na koniach i prowadzą między sobą powstańca, przywiązanego do obu koni postronkami. Zdarły z niego widać odzienie szlacheckie, bo był tylko w koszuli i boso. Jadą te rabusie, mówię paniczkowi, dobrym truchtem, a co ten nie może nadążyć, to go albo jeden, albo drugi zdzieli nahają bez łeb, bez gębę, gdzie popadnie. Plecy to mu tak przecie zerżnęły, że całą koszulę miał czerwoną, a krew aże mu nogawkami portek ciekła i zostawiał po nim na piachu dobrze farbowany trop, nikłej po trafionym rogaczu. Wzięli ten Kostur i pomyśleli se: - a i dokądże te psiekrwie będą prały takiego chudziaka? Widzieliście wy, moi ludzie! Ckliwo im się zrobiło i tak se założyli: jak albo jeden, albo drugi go tknie, to wyrżnę do juchów! A no i akurat rypnął go jeden nahają za to, że upadł gębą na ziemię. Kostur wzięli na oko i plunęli. Zaraz rabuś machnął kozła pod konia, a drugi w try miga odwiązał powstańca i uciekł w górę drogą, co koń skoczy. Oni to samo poszli w gęstą knieję i dopiero nad wieczorkiem wrócili się w to miejsce. Kozuń leżał nieżywy, ale i powstaniec uświerkł niedaleko od niego... Tylko się dowlókł na bałyku do tamtego świerka. Tam go wzięli Kostur i pochowali wieczorem. Widzi paniczek one pasyjkę na śroku? Ona ta nad nim stoi...''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''- Panie nauczycielu!

- A co tam? - zapytał Kostriulew, poprawiając swe niebieskie binokle.

- Panie nauczycielu! - mówił «Figa» głosem wzburzonym i drżącym, ale do najwyższego stopnia zuchwałym, - ja... to jest... ja w imieniu moich kolegów... uczniów klasy siódmej, ja proszę, ażebyś pan nie czytał tutaj podobnych rzeczy.

- Co takiego? - zawołał historyk, zrywając się z krzesła.

Walecki wspiął się na palcach i, oparty rękami o wierzchnią deskę ławki, pochylony naprzód, mówił coraz głośniej tonem, który ciął niby damasceńska szabla:

- Ja jestem katolikiem i nie mam prawa słuchać tego, co pan czytasz. Dlatego w imieniu całej klasy, w imieniu... całej klasy...

- Milczeć, smarkaczu! - wrzasnął nauczyciel, zstępując z katedry.

Był to najboleśniejszy epitet, Jaki mógł usłyszeć tak mały «katolik». Słowo «smarkacz» przeszyło go, jak bagnet. To też nozdrza klasycznego nosa zaczęły mu drgać, brwi skoczyły do pół czoła, twarz zbladła, jak papier.

- Ja nie chcę słyszeć tego, co pan czytasz! - krzyknął na cały głos. - Tego niema w kursie, a zresztą jest to potwarz i nędzny fałsz! Nędzny fałsz! Ja w imieniu całej klasy...''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Gdy Borowicz przeczytał «Dziady», nie był w stanie z nikim mówić. Uciekł do najbliższego lasu i błąkał się tam, pożerany przez nieopisane wzruszenie. W zachwycie jego tkwiło coś bolesnego, jakieś przypomnienie mętne i zamglone a przecie żywe, niby ciągle w uchu dzwoniący płacz nie wiedzieć czyj, nie wiedzieć kiedy słyszany, a może niesłyszany nigdy, tylko razem z istnością poczęty w łonie matki, gdy brzemienna chodziła około uwolnienia męża z fortecy i w milczeniu płakała nad męką, nad klęskami, nad niedolą i boleścią ginącego powstania... Poezja i literatura epoki Mickiewicza odegrała w życiu Marcina rolę niezmiernie kształcącą. Przechodził wśród tych arcydzieł, jak przez chłostę, jak między szeregami osób, które na niego patrzały ze wzgardą. Dusza jego pod wpływem tej lektury mocowała się z własnemi błędami, ulepszała w sobie i scaliła się raz na zawsze w kształt niezmienny, niby do białości rozpalone żelazo, rzucone w zimna wodę.''

Wskaz utwór, z którego pochodzi cytat:

''Kogut przeczytał ogłoszenie: „Potrzebujemy zwierząt – Cyrk”.

– Zgłoszę się – powiedział składając gazetę. – Zawsze chciałem być artystą.

Po drodze snuł wielkie plany:

– Sława i pieniądze. A moŜe nawet wyjazdy za granicę.

– I z powrotem – dodał Lis.

– Dlaczego z powrotem? Za granicą podpiszę kontrakt z Metro Godwyn Meyer.''

Wskaz utwór, z którego pochodzi cytat:

''Dyrektor przyjął go na świeżym powietrzu, gdzie urzędował. Właśnie rozwijano namiot cyrkowy. Ja i Lis zatrzymaliśmy się opodal.

– Bardzo mi miło, że pan się do nas zgłasza. Można poznać godność?

– Lew – przedstawił się Kogut krótko.

– Lew? – zdziwił się dyrektor. – Czy jest pan tego pewny?

– Ewentualnie tygrys.

– No dobrze. Wobec tego niech pan zaryczy. Kogut zaryczał jak umiał.

– Owszem, nieźle, ale są lepsze lwy od pana. Gdyby pan się zgodził na koguta, to co innego. Wtedy mógłbym pana zaangażować.

– Ja dla pana przyjemności nie będę udawał ptaka – obraził się Kogut. ''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''W drodze powrotnej Kogut milczał ponuro. Wreszcie nie wytrzymałem.

– Co ci strzeliło do głowy, dlaczego chciałeś grać lwa?

– Jak to, dlaczego… – odpowiedział za niego Lis. – Czy widziałeś kiedy artystę bez ambicji?''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Mama to miękkie ręce, Mama to melodyjny głos, to chuchanie na uderzone miejsce. Mama to samo dobro i sama przyjemność, coś, co dobrze jest mieć w każdej chwili życia koło siebie, dookoła siebie, gdzieś na horyzoncie. A jednak równocześnie Mama to szereg praw, niezłomnych „pójściów spać”, okropnych „proszę to włożyć”, Mama to szorowanie ostrym ręcznikiem, to godziny odmierzone, żywot przyjemny, życzliwy, słoneczny, ale bez niespodzianek i zanadto świątobliwy.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Tili - mija się list Krysi z listem Tili - gatunek człowieka poznaje się po postawie wobec niepowodzeń. Mama jest przerażona Twoim ewentualnym przepracowaniem i bodajże pisze listy: "Nie przemęczaj się, córeczko, szanuj oczki" itp. Błaga mnie, żebym i ja do Ciebie w tym duchu pisała. Ale tego nie zrobię, bo żaden dzień nie wraca. Nie będę Ciebie namawiała do oszczędzania sił, bo uważam, że psim obowiązkiem człowieka godnego tej nazwy jest wyharowanie z siebie czegoś na obraz i podobieństwo Boże.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Więc już tylko sobie powiedziałam: idź za dziećmi w ich rozwoju, a nie przed dziećmi; niczego nie wymagaj, wszystko porządkuj, tak jak ich zabawki po skończonej zabawie; nie miej swojego ideału dziecka, do którego je będziesz podciągać; nie chciej ich mieć takimi, jak sobie wyimaginowałaś- patrz, co z gleby rośnie; nie obciążaj ich sprawami starszych; niech mają prawo do dzieciństwa.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Niech rosną soczyste ludki na nową epokę, której ani nie rozumiemy,

ani nie możemy ogarnąć. Cóż, każdy na drogę do tej nowej stajenki,

nad którą jeszcze nie wpłynęła na niebo żadna gwiazda – bierze do kobiałki,

co ma. Mają w spadku kulturę sobiepańską, kolorową, niechże w niej rosną.

Za Boga, niech nie mają dusz zestawionych z lakierowanych tubek z zasadami: „Moje dziecko nigdy nie dotknie kart. Przyrzekło mi to na całe życie”… Cholera – a właśnie moje szczeniaki już grają w bridża. Te lakierowane futerały, kiedy katastrofa dziejowa dusze ściśnie, popękają, posypią się jak tynk, odsłaniając bezbronną larwistą małżę w tej słabej skorupie”.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Poczułem, że piękna nie należy przeżywać, że pięknem należy żyć. Piękno musi być jak powietrze - potrzebne i nieuświadamialne, póki jest.''

Wskaz utwór, z którego pochodzi cytat:

''Taki zbiorowy pseudonim to nad wyraz pożyteczny katalizator, stwarzający nowe wartości w procesach polemicznych bez czyjegokolwiek kosztu personalnego.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Ale mało jest ludzi nie ulegających sugestii etykietki.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''Otaczający dzieci świat nie jest nigdy pusty; zaludniają go aniołki, smoki, Baby Jagi, wróżki. Byłoby to źle, gdyby nie to, że pomiędzy życiem prawdziwym a wyobrażeniowym istnieje stały solidny most „na niby”. Po tym moście przesuwa się, co potrzeba w miarę zachodzących okoliczności i ma się kompletny spokój światopoglądowy.''

Wskaż utwór, z którego pochodzi cytat:

''- Te kwiaty nazywają się niezapominajki (…) i daje się je tym, co chcemy, by o nas nie zapomnieli.

– Wsiśko jedno, i tak nigdy ciebie nie zapomnę.''