รัชกาลที่ 5

รัชกาลที่ 4

รัชกาลที่ 6

รัชกาลที่ 7

ขยายพื้นที่ปลูกข้าวเพื่อส่งขายต่างประเทศ

มีชาวต่างชาติเข้ามาทำการค้ามากขึ้น

เกิดปัญหาการว่างงานน้อยลง

มีประเทศราชเพิ่มมากขึ้น

การตั้งโรงเรียนสำหรับราษฎร

การเลิกทาส

การใช้ปฏิทินตามแบบยุโรป

การทำสนธิสัญญาเบาว์ริง

ประชาชนเกิดความแตกแยกทางความคิดและปะทะกันเอง

ประชาชนเดินขบวนเรียกร้องรัฐธรรมนูญปะทะกับเจ้าหน้าที่

การบริหารประเทศผิดพลาด ทำให้ประชาชนไม่พอใจ

กลุ่มนิสิต นักศึกษาต่อต้านการปกครอง

จอมพล ป. พิบูลสงคราม

จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์

จอมพลถนอม กิตติขจร

พลเอกเปรม ติณสูลานนท์

เกิดความขัดแย้งภายในราชสำนัก

ความขัดแย้งระหว่าง ร.7 กับคณะราษฎร

การเผยแพร่แนวความคิดประชาธิปไตยกับ

ชาติตะวันตก

การเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2

การงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา

รัฐบาลไม่รองรับการปฏิวัติของคณะราษฎร

ความพยายามในการคืนอำนาจให้พระมหากษัตริย์

อีกครั้งของรัฐสภา

ความขัดแย้งในเค้าโครงเศรษฐกิจของหลวงประดิษฐ์

มนูธรรม

การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองมาจากทหาร

รัฐบาลเปลี่ยนแปลงด้วยการครบวาระ

ประชาชนประท้วงจนรัฐบาลต้องลาออก

นานาชาติไม่ยอมรับรัฐบาลใหม่

การเลิกทาส

การใช้ธนบัตร

การสร้างโรงเรียน

การขยายพื้นที่ทำนา

ประชาชนเรียกร้องอำนาจอธิปไตย

จากคณะรสช.

ประชาชนไม่พอใจข้าราชการและคณะรัฐบาล

ที่เอารัดเอาเปรียบ

ข้าราชการไม่พอใจคณะรัฐบาลที่มาจำกัด

สิทธิของข้าราชการ

ประชาชนไม่เห็นด้วยกับตำแหน่ง

นายกรัฐมนตรีที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง

เทศบาล

ดุสิตธานี

สุขาภิบาล

องค์การบริหารส่วนตำบล

นายธานินทร์ กรัยวิเชียร -พลเอก เปรม ติณสูลานนท์

พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ -นายธานินทร์ กรัยวิเชียร

พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ -พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ

พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์และพลเอก เปรม ติณสูลานนท์