სწავლის ძირი მწარე არის, კენწეროში გატკბილდების.

მაგრამ მარტო წვრთნა რას იზამს,

თუ ბუნებამც არ უშველა?

გველსა ხვრელით ამოიყვანს ენა ტკბილად მოუბარი.

ბოროტსა სძლია კეთილმან, არსება მისი გრძელია!

ათას ცოცხალსა ბევჯელა ასჯერ სჯობს ერთი მკვდარია.

სასაცილოა, ბერიკაცი რომ ყმაწვილობდეს და საბრალოა, როს ჭაბუკი ბერიკაცობდეს!

"უწინამც დღე კი დამელევა მე!

უცხოობაში რაა სიამე,

სადაცა ვერ ვის იკარებს სული

და არს უთვისო, დაობლებული?

რა ხელ-ჰყრის პატივს ნაზი ბულბული,

გალიაშია დატყვეებული?

არც კაცი ვარგა, რომ ცოცხალი მკვდარსა ემსგავსოს,

იყოს სოფელში და სოფლისთვის არა იზრუნვოს!

"მუტ­რუ­კი მი­ტომ მუტ­რუ­კობს, დედა ჰყო­ლია ვი­რიო. კაცი ბე­ჩა­ვის მჩაგ­რა­ვი სად გა­გო­ნი­ლა გმი­რიო!"