Dziedzina rozważań nad sensem i prawidłowością dziejów

Bohater literacki będący samotnym zbuntowanym indywidualistą. Jego przeszłość kryje nieszcześliwą miłość lub zbrodnie. Często w podróży.

Łączenie elementów różnych stylów w dziele. Bez zwracania uwagi na to, czy są one sharmonizowane.

Gatunek liryczny składający się z 14 wersów podzielonych na 4 strofy (podział 4+4+3+3 lub 4+4+4+2)

Postawa bohatera, który poświęca życie dla wolności.

Koncepcja głosząca, że Polacy dzięki swojemu męczeństwu przyniosą zbawienie całej ludzkości.

Postawa niezgody na istnienie zła oraz buntu przeciwko bogom lub Bogu.

Postawa dopuszczająca posługiwanie się zdradą, kłamstwem i podstępem w walce o dobro narodu.

Natchniony poeta, który poświęca się dla dobra innych.

Nurt preromantyczny, którego przedstawicielami byli Schiller i Goethe

Pogląd filozoficzny, który głosił, że rzeczywistość nie może zostać poznana za pomocą rozumu.

Zabieg artystyczny polegający na zabawie konwencjami, łączeniu tragizmu z komizmem.

Cechami dramatu romantycznego są (można wybrać kilka odpowiedzi)

Pogląd, według którego dziejami ludzkości kieruje boska opatrzność.

Pogląd, według którego Bóg jest tożsamy z naturą.

Twierdzenie, że duch jest ważniejszy niż materia. Pogląd stworzony przez Andrzeja Towiańskiego.

Zainteresowanie życiem i kulturą Wschodu oraz czerpanie z niej tematów lub motywów.

Gatunek powieści, których fabuła najczęściej dzieje się w scenerii średniowiecznego zamku. Nasycone są elementami grozy, niesamowitości, fantastyki.

Gatunek poezji narracyjnej łączącej cechy epiki i liryki. Ma luźną fabułę, często pojawiają się w niej fragmenty, które odbiegają od głównego tematu dzieła. Pisane w tonie żartobliwym i ironicznym.