Font size
WorksheetsPodstawy prawa karnego
Total questions: 10
Worksheet time: 10mins
Prawo karne stanowi ultima ratio polityki prawa. Oznacza to, że:
prawo karne jest najdoskonalszą formą prawa
prawo karne powinno stanowić odpowiedź na każdą patologię społeczną
ustawodawca powinien sięgać po sankcje karne w ostateczności
ustawodawca nie powinien posługiwać się prawem karnym w uprawianiu polityki
Nauka zajmująca się badaniem przestępcy i przestępczości jako zjawiska to:
kryminologia
nauka prawa karnego
kryminalistyka
wiktymologia
Zasada określoności:
wyrażana jest maksymą nullum crimen sine lege
wyrażana jest maksymą nulla poena sine lege
wyrażana jest poprzez zwrot "nie ma przestępstwa i kary bez ustawy"
wyrażana jest poprzez zwrot "nie ma przestępstwa bez kary"
Rozporządzenie:
w żaden sposób nie może być źródłem prawa karnego
może zawierać uzupełnienie karnoprawnego przepisu blankietowego
może zawierać karnoprawny przepis blankietowy
może zawierać karnoprawny przepis odsyłający
Pojęcie czynu zabronionego:
jest tożsame z pojęciem przestępstwa
jest pojęciem o węższym zakresie niż "przestępstwo"
jest pojęciem o szerszym zakresie niż "przestępstwo"
jest pojęciem, którego zakres krzyżuje się z "przestępstwem"
"Czyn" w prawie karnym:
oznacza zarówno działanie, jak i zaniechanie
musi być sterowany wolą człowieka
musi mieć znaczenie społeczne
musi być realizowany przez osobę fizyczną
Formalny typ czynu zabronionego charakteryzuje się tym, że:
nie wywołuje skutku
wywołuje skutek
skutek należy do znamion tego czynu
skutek nie należy do znamion tego czynu
Czyn zabroniony indywidualny właściwy charakteryzuje się tym, że cecha indywidualizująca sprawcę:
wyrażona jest nazwowo, a nie opisowo
tworzy typ uprzywilejowany
tworzy typ kwalifikowany
stanowi podstawę uznania danego czynu za zabroniony
Teoria związku przyczynowo-skutkowego, w myśl której najpierw należy ustalić istnienie związku przyczynowego, a następnie zbadać czy dana przyczyna jest istotna z perspektywy znamion typu czynu zabronionego, to:
teoria ekwiwalencji
teoria adekwatnego związku
teoria relewancji
teoria obiektywnego przypisania skutku
Gwarant nienastąpienia skutku:
może odpowiadać karnie za skutki swojego zaniechania
może odpowiadać karnie za pomocnictwo przez zaniechanie
ma szczególny prawny obowiązek zapobieżenia skutkowi
może odpowiadać karnie wyłącznie za przestępstwa formalne
