роўненькая дарога

казачны домік

выраўненая лінія

счарнелая дошка

перафарбаваны дом

засланы абрусам

чыста засланы

засланы ложак

стомленая жанчына

пачырванелы ад сораму

Жанчына стаяла каля стала, засланага белым абрусам, налівала ў конаўку з вялікага гладыша малако

Скошаная трава ўжо добра падвяла на сонцы

Цёмныя гмахі камяніц з асветленымі вокнамі загароджвалі далягляд

Люблю хадзіць па ўсланых лісцем дарожках купалаўскага сквера

Праз завешанае коўдрай акно прабіваліся першыя промні сонца

На таку ляжала прыкрытае саломай новае жыта

Паляна акружаная з усіх бакоў цёмнай сцяной лесу млела ад гарачыні

Прасеяныя скрозь іней сонечныя промні нясмела ўсплылі на шырокае крэсла

Узрушаны і выведзены з раўнавагі старшыня грозна ўшчувае крыкуноў

Дзядзька Пракоп павязаны наўскасяк ручніком вылез з-за стала амаль першым

Маці выйшла на дарогу, асветленую першымі промнямі сонца

Над вершалінамі соснаў, густа пасыпаных мяккім пушыстым снегам вісеў паветраны шар

Асіны і вольхі, пераплеценыя знізу, галінамі задумліва глядзяцца ў ціхую ваду

За далёкім лесам, засланым сінім туманам, высокімі купаламі праглядвалася царква

Цішынёй і бязлюддзем веяла ад вуліцы, ахутанай шэрай асенняй смугой

Паветра, густа настоенае пахамі зямлі і агарода, навісла над зямлёй

Зарослая алея травою давяла мяне да самай агароджы

З сумам хлопец праводзіў вачыма нахіленае сонца на захад

Нясмела ўставала з-за лесу ахутанае шэраю дымкаю сонца

Ціха шалясцелі на ветры высахлыя лісты даўно ўжо

засеянае з восені поле

зарослая травой сцежка

на адрамантаванай машыне

пасівелыя валасы

куплены да свята падарунак

прачытаная кніга

асірацелыя дзеці

парыжэлыя стагі

засеянае поле

апранутая сукенка

закончанае – закончана

напоўненыя – напоўнены

адкрыты – адкрыт

перапраўленыя – перапраўлена

абсталяваная – абсталявана

За траншэямі блізка пачынаўся негусты, увесь пасечаны алешнік

Белыя валокны сонейкам заліты, вольны ім дарогі, сцежкі ім раскрыты

Дбайна ўзрошчаныя клёны, сосны, звонкія, як сталь, туга звязаныя ў згоны, без канца плывуць удаль

Асветлены і абагрэты сонцам лес пазіраў зусім-такі весела

Жыта на полі зжата і звезена, авёс і ячмень сабраны

Над ціхай стомленай вёскай вісіць шчодра зорнае неба і самотны, сарамлівы маладзік

Цяпер выходзіла, што шлях той закрыты

Мяцеліца сцелецца, кружыць, звонам сцюдзёным наліты прастор

Цішынёй і бязлюддзем павеяла ад гарадка, ахутанага асенняй смугой

Цяжка трапіць туды ў такую пару: прасёлкавая дарога занесена снегам, машыны ходзяць рэдка

яшчэ (не) вывучаныя ўрокі

(не) разгледжанае пытанне

(не) прыкрытая хлусня

кашуля (не) зашпілена

(не) затаптаныя сляды

У сціплым цёмным касцюме з белым каўнерыкам, з (не) пакрытай галавой, яна заўсёды спяшалася і знікала за дзвярыма школы

І ўжо дарослым чалавекам ён неспакойна спаў у месячную ноч, калі вокны былі добра (не) завешаны

Буйныя, душыстыя, пэўна, (не) таптаныя нагой чалавека, узгадаваныя вялікай шчодрасцю прыроды мільёны кветак пераліваліся ўрачыстай чырванню

Пры яме ляжалі амаль сатлелыя кроквы, рэшткі зрубаў, было там і некалькі (не) скарыстаных бёрнаў-калод

Была вясна, і на градах, яшчэ (не) полатых, было пуставата

На гэтых садах калышуцца птушкі райскія – пер’е іх як брыльянтамі ўсыпана і дыяментамі

Вада нечакана вывела бабра да лагчыны, парослай маладымі кустамі лазняку

Па гэтай канаве стары бабёр дайшоў да большай вады з зарослымі травою берагамі

Магутным артылерыйскім агнём і частымі налётамі авіяцыі разгромлены важнейшыя камунікацыі праціўніка

Дарожкай, што ўсыпана баравым пяском і вяла да заставы, паволі ішла старая жанчына

Як толькі ўспыхнуў агеньчык, з мора пачуўся заглушаемы шумам хваль працяглы свіст

Вецер сціх, і ўгрэтае за дзень паветра, напоенае густымі пахамі хвоі, навісла шызаватай смугой

Дрэмле абсаджанае лесам адвечным, цінай засланае возера ў лесе

Каля масткоў на чыгунцы стаяў вясёлы гоман звонкіх кропель, сцякаючых у ажыўшыя рачулкі і ручайкі

Cалдат узяў сабаку на павадок і паказаў след прайшоўшага з гадзіну таму назад чалавека