NEW
Font size
Worksheets"Grossmutter i Napoleon" - "Lalka"
Total questions: 40
Worksheet time: 7mins
1. Dlaczego „Lalka” przez badaczy jest nazywana najlepszą polską powieścią?
Bo, mimo zaborów, pokazuje Warszawę bez Rosjan.
Bo pokazuje trzy pokolenia idealistów.
Bo ma otwartą kompozycję.
Bo pokazuje bogactwo codzienności.
Abraham Maslow zajmował się badaniem
podświadomości.
ludzkiej psychiki.
hierarchii potrzeb.
teorii kultury
1. Przez pryzmat których, popularnych koncepcji, nie można odczytywać „Lalki”?
Teorii Edwarda Nortona Lorenza.
Teorii Abrahama
Maslowa.
Teorii Hipolita Taine’a.
Teorii Zygmunta
Freuda.
1. Narrator „Lalki” Bolesława Prusa nie pełni roli:
uczonego.
nauczyciela.
badacza.
reportera.
1. W „Lalce” nie znajdziemy scen ukazujących:
kaprysy kundmanów.
obrzędy związane z Zielonymi Świątkami.
wielkopiątkowe uroczystości kościelne z kwestującymi arystokratkami, dziewczyną uliczną i matką z dzieckiem.
spektakle teatralne.
Dlaczego Grossmutter w „Lalce” symbolizuje codzienność i „wieczne trwanie”?
Bo jest stara.
Bo, mimo że bardzo długo mieszka wśród Polaków, nie nauczyła się języka polskiego.
Bo jest reprezentantką najstarszego z trzech pokoleń Minclów.
Bo każdego dnia przynosi subiektom bułki i kawę.
1. Który z bohaterów „Lalki” wierzy, że Napoleon jest jedyną nadzieją dla Polaków w kwestii odzyskania niepodległości?
Franz Mincel.
Jan Mincel (senior)
Baron Dalski.
Ignacy Rzecki.
Skąd i dokąd współcześnie prowadzi warszawska ulica Krakowskie Przedmieście?
Nowy Świat – plac Zamkowy.
Rynek Nowego Miasta – ul. Freta.
Łazienki Królewskie – Aleje Ujazdowskie.
plac Trzech Krzyży – ul. Marszałkowska.
1. Czym nie są rytuały?
Symbolicznymi sekwencjami sformalizowanych czynów i wypowiedzi.
Zjawiskami automatyzowanymi, przekształcającymi się w nawyk.
Obrzędami.
Zachowaniami zmierzającymi do przełamania stereotypu.
O czym w początkach roku 1878 nie mówiła warszawska ulica?
O wyborze nowego papieża.
O młodym Napoleonku, Lulu, który bije się z Zulusami w Afryce.
O szansach europejskiej wojny.
O przyszłości galanteryjnego sklepu „J. Mincel i S. Wokulski”.
W jaki sposób goście jadłodajni na początku 1878 nie nazywali Wokulskiego?
Plenipotent Łęckich.
Geniusz Bismarcka.
Awanturnik.
Zdecydowany wariat.
Jakiej cechy nie dostrzegł u Wokulskiego ajent handlowy – pan Szprot?
Skrytości.
Dumy.
Awanturnictwa.
Skłonności do wariacji.
Który z uczestników rozmowy w winiarni był tam rzadkim gościem?
Pan Deklewski.
Radca Węgrowicz.
Pan Szprot.
Ile lat miał Wokulski, gdy był u subiektem Hopfera?
Ze dwadzieścia parę.
Z dziewiętnaście.
Ze trzydzieści.
Niespełna dwadzieścia.
O którym wydarzeniu z biografii Wokulskiego nie wspomina radca Deklewski?
O wstąpieniu do Szkoły Przygotowawczej
O zdaniu egzaminów do Szkoły Głównej.
O udziale w powstaniu styczniowym i zesłaniu.
O wykonaniu przez Wokulskiego testamentu baronowej Zasławskiej.
Ilu subiektów pracowało w sklepie Wokulskiego?
Dwóch.
Trzech.
Czterech.
Pięciu.
Co zmieniło się w mieszkaniu Rzeckiego przez ostatnich 25 lat?
Widok z okna.
Nic.
Stół.
Łóżko.
Rzecki sypiał w szlafmycy. Znaczy w czym?
W czapce.
W koszuli nocnej.
W skarpetach.
W pidżamie.
Dlaczego co rano Rzecki zrywał się na równe nogi?
Bo zapominał ustawić wieczorem budzik i wstawał spóźniony.
Bo budził się z zimnymi nogami i sztywnymi rękami.
Bo lubił się gimnastykować.
Bo nie lubił zimnej wody i chciał jak najszybciej się umyć.
Jak wyglądał pudel Rzeckiego?
Miał przetrąconą łapę.
Miał naderwane ucho.
Miał złamany ogon.
Miał wybite oko.
O której Rzecki wychodził do pracy?
O szóstej.
O wpół do siódmej.
O siódmej.
O wpół do ósmej.
Który z subiektów zwykle pojawiał się w sklepie Wokulskiego najwcześniej?
Mraczewski.
Katz.
Klejn.
Lisiecki.
Czym Mraczewski tłumaczył swoje spóźnienie do pracy?
Chorobą matki.
Chorobą babki.
Własną chorobą.
Niemożnością złapania dorożki.
Komu Mraczewski w pięknym stylu sprzedał „kaloszyki”?
Tomaszowi Łęckiemu.
Baronowi Dalskiemu.
Hrabiemu Licińskiemu.
Baronowi Krzeszowskiemu.
Któremu z subiektów, zatrudnionych w sklepie Wokulskiego, Rzecki ufał najbardziej?
Mraczewskiemu.
Katzowi.
Klejnowi.
Lisieckiemu.
Kiedy Rzecki wyciągał mechaniczne zabawki?
Podczas przygotowywania nowych wystaw.
Podczas robienia porządków.
Przed świętami.
Kiedy mu było smutno.
Której z zabawek nie było wśród mechanicznych cacek, którymi bawił się Rzecki?
Niedźwiedzia wdrapującego się na słup.
Koguta otoczonego stadkiem kurek.
Pociągu, który toczył się po szynach.
Cyrkowego pajaca, który cwałował na koniu.
O czym myślał Rzecki, patrząc na mechaniczne zabawki?
Że trzeba je wreszcie wyrzucić, bo mają słabe sprężyny.
Że mogłoby się nimi pobawić niejedno dziecko.
Że są jak ludzie nieświadomi tego, skąd pochodzą i dokąd zmierzają.
Że następnym razem inaczej rozstawi figurki, by na siebie nie wpadały.
O czym marzył Ignacy Rzecki?
O zmianie mieszkania.
O wyższej pensji.
O przystaniu do socjalistów.
O długim wyjeździe.
Co, wg Rzeckiego, wpływa na to, że zostaje się dobrym subiektem?
Dobry przykład.
Ukończenie akademii.
Znajomość modnych trendów..
Zamiłowanie do polityki.
Co znajdowało się pod sklepieniem (sufitem) w sklepie Mincla?
Wypchany krokodylek.
Półki z mydłem.
Krochmal.
Kozak, który skakał i machał rękoma.
Za co Rzecki został uderzony przez pryncypała dyscypliną?
Za niewłaściwe wyliczenie reszty klientowi.
Za niewłaściwe odważenie towaru.
Za zjedzenie rodzynka.
Za nieprzyjście na praktykę.
Co oznacza określenie „sklep kolonialny"?
W sklepie sprzedawane są materiały.
W sklepie sprzedawane są przyprawy.
W sklepie sprzedawane są artykuły galanteryjne, np. parasole, torby.
W sklepie sprzedawana jest porcelana.
Przez ile lat Rzecki praktykował w sklepie starego Mincla?
6 lat.
7 lat.
8 lat.
9 lat.
W której części sklepu zaczynał się ruch koło południa?
Z mydłem.
Z przyprawami.
Z galanterią.
Z alkoholami.
Po co młodzi subiekci przychodzili w niedzielę do sklepu?
Żeby się uczyć.
Na obiad.
Pomodlić się z pryncypałem.
Do pracy – sklep był otwarty w niedzielę.
Co było charakterystycznego w wypowiedziach starego Mincla?
Mówił wyłącznie po niemiecku.
Mówił po polsku, ale używając niemieckich końcówek i wtrącając niemieckie słowa.
Mówił biegle po polsku.
Mówił po rosyjsku.
Za co można było stracić posadę w sklepie Mincla?
Za spóźnianie się do pracy.
Za nieuctwo.
Za wyjadanie suszonych owoców.
Za nierobienie oszczędności.
Jakie było panieńskie nazwisko Małgorzaty Minclowej?
Katz.
Hopfer.
Pfeifer.
Janocka.
Wskaż czynność, która wiąże się z codziennością Jana Mincla.
Obsługa klientów.
Przyjmowanie pieniędzy i wydawanie reszty.
Otwieranie drzwi wejściowych i okiennic.
Pobudka o piątej.
