ο Χαρίλαος Τρικούπης

ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος

ο Ιωάννης Κωλέττης

ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης

τα Δωδεκάνησα

τις Σποράδες

τις Κυκλάδες

τα Επτάνησα

το γεγονός ότι αναγκάστηκε να πληρώσει πολεμική αποζημίωση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και της επιβλήθηκε Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος.

το γεγονός ότι αναγκάστηκε να παραχωρήσει εκ νέου τη Θεσσαλία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

η Κρήτη, τελικά, δεν ενώθηκε με την Ελλάδα αλλά απέκτησε αυτονομία.

η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναίρεσε την εμπορική συμφωνία που είχε υπογραφεί ανάμεσα στις δύο χώρες το 1855.

της επιθυμίας του ελληνικού λαού να έχει ως ανώτατο άρχοντα τον βασιλιά.

της παράδοσης του Βυζαντίου με τους αυτοκράτορες.

της καθιέρωσης του θεσμού της βασιλείας στην Ευρώπη. Άρα η Ελλάδα δεν μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.

της εμφύλιας διαμάχης και της αναρχίας που ακολούθησε τη δολοφονία του Καποδίστρια.

βασιλικό διάταγμα σχετικά με τις αμοιβές των στρατιωτικών.

είναι ο ανώτερος νόμος ενός κράτους, στον οποίο πρέπει να στηρίζονται όλοι οι νόμοι της Πολιτείας.

οι παραδόσεις και τα έθιμα ενός τόπου.

το πολεοδομικό σχέδιο, για το πώς χτίζεται η περιοχή γύρω από μια πλατεία.

Επέκταση των συνόρων του κράτους και απελευθέρωση και των υπόλοιπων υπόδουλων Ελλήνων.

Ήταν στόχος για τη μόρφωση του λαού και την ίδρυση όσο περισσότερων σχολείων γίνεται.

Οικονομική Ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Στόχος για τη σωστή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Αρχή προστασίας του πολίτη- Κ. Κανελόπουλος

Αρχή της Πεπατημένης- Θ. Δηλιγιάννης

Αρχή των Πάντων-Α. Κουμουνδούρος

Αρχή της Δεδηλωμένης-Χ. Τρικούπης

Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης, το 1843.

Ο Θ. Δηλιγιάννης, το 1893.

Ο Χαρίλαος Τρικούπης, το 1893.

Ο Δ. Καλλέργης, το 1843.

με τον τραγικό θάνατο πολεμιστών και αμάχων στον Γεροντόσπηλιο, στο Μελιδόνι.

με την ήττα του στρατού του Χατζημιχάλη Νταλιάνη στο Φραγκοκάστελλο.

με το ολοκαύτωμα της Ι.Μ. Αρκαδίου.

με τη θυσία του Ι. Βλάχου ή Δασκαλογιάννη.

νομούς, επαρχίες και δήμους.

νομούς και περιφέρειες.

γεωγραφικά διαμερίσματα και δήμους.

περιφέρειες και επαρχίες.

να διατηρήσει επαναστατημένες την Κρήτη και τη Μακεδονία.

να αποκτήσει περισσότερη εξουσία ο βασιλιάς.

τη δημιουργία χρέους και την πτώχευση της χώρας.

τον εκσυγχρονισμό της χώρας και την εδαφική της επέκταση.

δεν ενθάρρυνε τα ένοπλα επαναστατικά κινήματα στις περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κατοικούσαν υπόδουλοι Έλληνες.

ενθάρρυνε τις επαναστάσεις στην Κρήτη και στη Μακεδονία.

ήταν υπεύθυνος για την εξέγερση στην Άρτα και την τελική προσάρτησή της στο ελληνικό κράτος.

επέτρεψε στον οθωμανικό στρατό να εισβάλει στη Στερεά Ελλάδα το 1897.

τη διαμάχη ανάμεσα στους υποστηρικτές της ελληνιστικής κοινής και της γλώσσα της κλασικής αρχαιότητας, για το είδος της γλώσσας που θα καθιερωνόταν ως επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους.

τη διαμάχη ανάμεσα στους δημοτικιστές και στους αρχαϊστές για το είδος της γλώσσας που θα καθιερωνόταν ως επίσημη γλώσσα του ελληνικού κράτους.

τη διαμάχη ανάμεσα στους δημοτικιστές και εκείνους που υποστήριζαν τις τοπικές διαλέκτους κάθε περιοχής.

τη διαμάχη γύρω από το Ανατολικό Ζήτημα.

του Γ. Δροσίνη (με σύμβολο την αμυγδαλιά) και του Ι. Ψυχάρη (με σύμβολο τον πλάτανο).

του Γ. Χαλεπά (με σύμβολο ένα κορίτσι) και του Ν. Λύτρα (με σύμβολο ένα αγόρι).

του Ι. Κωλλέτη (με σύμβολο μια μαϊμού) και του Ι. Μακρυγιάννη (με σύμβολο ένα γιαταγάνι).

του Χ. Τρικούπη (με σύμβολο την ελιά) και του Θ. Δηλιγιάννη (με σύμβολο τον γάιδαρο).

το ελαιόλαδο

το κρασί

η σταφίδα

τα εσπεριδοειδή

Κρητική Κομητεία

Δουκάτο της Κρήτης

Βασίλειο της Κρήτης

Κρητική Πολιτεία

μεγάλωναν οι εθνικοί ανταγωνισμοί μεταξύ των λαών για τη διεκδίκηση των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

επικρατούσε ειρήνη στα Βαλκάνια, καθώς όλα τα θέματα είχαν ρυθμιστεί με τη Συνθήκη του του Αγίου Λαζάρου.

όλες οι επαναστάσεις είχαν σταματήσει, αφού όλοι ήταν ευχαριστημένοι μετά το Συνέδριο του Βερολίνου.

Ελλάδα και Βουλγαρία ένωσαν τις δυνάμεις τους και επιτέθηκαν από κοινού στην Υψηλή Πύλη.

το ζήτημα αν την Ανατολική Ρωμυλία την πάρει, τελικά, η Ελλάδα ή η Βουλγαρία.

το ζήτημα μέχρι πού θα φτάσουν τα ανατολικά σύνορα της χώρας.

το ζήτημα της διανομής των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν άρχιζε να παρακμάζει.

το ζήτημα αν οι υπηρεσίες του κράτους θα ανοίγουν με την ανατολή του ήλιου ή πιο μετά.

τη διάνοιξη της Εγνατίας Οδού και της γέφυρας Ρίου- Αντιρρίου.

τη διάνοιξη της Ολυμπίας Οδού και την εκτροπή του Αχελώου ποταμού.

τη διάνοιξη της Αππίας Οδού και την κατασκευή σιδηροδρομικού δικτύου.

τη διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου και την κατασκευή σιδηροδρομικού δικτύου.