თინათინმა უბრძანა, არ გაემხილა.

ეშინოდა, როსტევანს არ შეეტყო მისი სიყვარულის შესახებ.

ფიქრობდა, როსტევანი თავის სპასპეტს ვერ შეელეოდა.

ისეთი მიზეზი მონახა, რაზეც როსტევანის უარი ნაკლებ სავარაუდო იყო.

წა, მაგრა მომხვდეს, რაღა ვქმნა, თუ სიშორისა გრძელობა!

მეფე ყელსა მოეკიდა, გარდაკოცნა ვითა შვილი.

როსტან მისთვის აატირა გონიერი გული, ლბილი.

"ხელმწიფეო, მიკვირს, ქება რად იკადრეთ ჩემი თქვენა?!

თინათინის ბრძანებას წინ ვერ აღუდგება, როგორც მიჯნური.

სალაშქროდ წასვლით უნდა, რომ მეფეს ერთგულება დაუმტკიცოს.

ემორჩილება თინათინის სურვილს როგორც ყმა და როგორც მიჯნური.

არ გაუმხელს წასვლის ნამდვილ მიზეზს.

მის მაგივრად ილაშქროს და სამეფოს უპატრონოს.

მეფეს ავთანდილის წასვლის ნამდვილი მიზეზი მოახსენოს.

თინათინი ხშირად მოინახულოს.

სამეფოში სამეურნეო საქმიანობა აწარმოოს.

პატრონ-ყმური სიყვარული

ვის უტოვებს ავთანდილი თვის სამეფოს სიკვდილის შემდეგ.

ავთანდილის სურვილი, უხვად გასცენ საჭურჭლე მისი არდაბრუნების შემთხვევაში.

შერმადინის ერთგულება.

აკვანივით ვირწეოდე.

მიწა გამისკდეს და ჩამიტანოს.

აკვანში ჩაწოლილს ვგავდე.

მიწამ დამარწიოს.

არდავიწყება მოყვრისა აროდეს გვიზამს ზიანსა.

არ გარდავა გარდაუვლად მომავალი საქმე ზენა.

ჭირსა შიგან გამაგრება ასრე უნდა, ვით ქვიტკირსა.

ვერ დაიჭირავს სიკვდილსა გზა ვიწრო, ვერცა კლდოვანი.

დავყო მარტოდ და ღარიბად ესე წლეული მე წელი.

მე დამახვედროთ სამეფო მტერთაგან დაულეწელი.

მე შერმადინ დამიგდია, ჩემად კერძად პატრონობდეს.

მე თუ დრომდის არ მოვიდე, გლოვა გმართებს, არ სიცილი.

ავთანდილის გარეშე სამეფოს საქმე ცუდად წავა.

ავთანდილის გარეშე გაუძნელდებათ ყოფნა.

შერმადინს ენდობიან.

შერმადინის უპირატესობას აღიარებენ.