Թմկաբերդը հիմնահատակ քանդվել է։

Ցին ու ագռավ լցվել են Թմկաբերդ։

Վիշապօձը փաթաթվել է բերդին։

Նադիր շահը սպանում է իրեն՝ Թաթուլին

մերժված սիրո տառապանքը

կյանքի անցողիկությունը

հավերժական սիրո ձգտումը

գործի անմահության գաղափարը

Շահը Թմուկ բերդը գրավում է Թաթուլի կնոջ մատնությամբ։

Շահին հավատացնում են,որ Թմկա տիրուհու սրտին տիրելու դեպքում Թաթուլը անզոր կլինի նրա առաջ։

Թմկա տիրուհին հարբեցնում է Թաթուլին և նրա հաղթական զորքին ու թշնամու առաջ բացում բերդի դռները։

Շահի ուղարկած պատվիրակությունը մեծամեծ ընծաներով կարողանում է համոզել Թմկա տիրուհուն բացել բերդի դռները։

<<Քաջ Նազարը>>հեքիաթ է,<<Գիքորը>>՝պատմվածք։

<<Թմկաբերդի առումը>>,<<Անուշը>>պոեմներն են,<<Հայոց վիշտը>>բանաստեղծություն։

<<Փարվանան>>բալլադ է,<<Գելը>>՝պատմվացք։

<<Հայրենիքիս հետ>>-ը բանաստեղծություն է,<<Հոգեհանգիստը>>՝պոեմ։

Ներկայացնում է մտավորականի կյանքում անհաջողություններով լի բացառիկ մի օր։

Պատրիկյանի ներկա ծանր վիճակը հակադրվում է անցյալի բարեկեցիկ օրերին։

Հայ մտավորականի կյանքի մեկ օրը նյութական զրկանքների անվերջանալի շղթայի միայն մեկ օղակն է։

Պատրիկյանի դժվարին օրը ժամանակավոր է,քանի որ նա ունի նվիրված և առատաձեռն ընկերներ։

<<ես>>-ի անանուն հերոսը,չկարողանալով դիմագրավել սիրած աղջկա դավաճանության հետևանքով ունեցած դժվարություններին,ընկնում է կյանքի հատակը՝դառնալով հարբեցող և մութ գործեր պաշպանող փաստաբան։

Ջուլիետտան Անտոնիոյին առաջարկում է դառնալ իր եղբայրը և բնակվել իրենց մեծահարուստ ընտանիքում,սակայն տղան մերժում է։

Անտոնիոն դառնում է աշխարհահռչակ երգիչ,որի ոտքերի առջև ծնկի է գալիս Ջուլեիտտան։

Ջուլիետտայի անհոգ երկտողը մեծապես օգնում է Անտոնիոյին՝ շարունակ վեր բարձրանալու և սիրային մաքուր հարաբերություններում դասային խտրականություն դնող երբեմնի օրիորդին իր առջև ծնկի բերելու։

Պատրիկյան մարմնավորում է սոցիալական ծանր պայամններում ապրող ժամանակի գրողին և մտավորականին։

Դավիթ Ֆոմիչ և կինը սպառնում են Պատրիկյանին սենյակի վարձը չվճարելու դեպքում դուրս հանել տնից։

Պատրիկյանն կարողանում է գրախանութներում վաճառված իր գրքերին փողով վճարել բնակարանի վարձը։

Թերթի քարտուղարը ևս Պատրիկյանի նման մի կերպ գոյություն է քարշ տալիս։

Զարդարը մինչև վերջ էլ դեռևս սպասում էր ամուսնու վերադարձին

Մարտիրոսը մոռանում է իր ընտանիքը՝ ամուսնանալով սպասուհու հոտ։

Մարտիրոսի՝տուն չվերադառնալու համար նրա ծնողները մեղադրում էին Զարդարին։

Մարտիրոսը Պոլսից պարբերաբար նամակներ ու դրամ էր ուղարկում ընտանիքին։

<<Ծիրանի փողը>>(Ակսել Բակունց)

<<Գելը>>(Հովհաննես Թումանյանը)

<<Համբերանքի չիբուխը>>(Ավետիք Իսահակյան)

<<Ավելորդը>>(Դերենիկ Դեմիրճյան)

Աբու-Լալա Մահարին,դառնացած մարդկանցից,մտովի հեռանում է Բաղդադից,երազում է գնալ դեպի անապատը։

Պոեմն ավարտվում է դեպի արևը թռչող քարավանի պատկերով։

Պոեմը գրված է քսանվանկանի տողերով և կազմված է գլուխներից,որոնք կոչվում են սուրահաներ։

Հերոսը բողոքում է աշխարհի անարդար կառուցվածքի դեմ,բայց չի ժխտում կյանքի գեղեցկությունները։

<<Սաադիի վերջին աերունը>>

<<Հավերժական սեր>>

<<Համբերանքի չիբուխը>>

<<Լիլիթ>>

1-դ,2-ա,3-գ,4-բ

1-ա,2-դ,3-ա,4-գ

1-դ,2-դ,3-ա,4-գ

1-ա,2-բ,3-բ,4-գ

<<Հունձք կը ժողվեմ>>

<<Արտերուն հրավեր>>

<<Առաջին ծիլեր>>

<<Ցորյանի ծովեր>>

Դ․Վարուժանի <<Հեթանոս երգեր>>ժողովածուն լույս է տեսել 1912թվականին․այն բաղկացած է երկու ենթաշարքից՝ <<Հեթանոս երգեր>>,<<Գողգոթային ծաղիկներ>>,և<<Հարճը>>պոեմից։

<<Հացին երգ>>ժողովածուն առանձին գրքով լույս է տեսել 1921թվականին։

<<Հունձք կը ժողվեմ․․․>>և <<Ձոն>>բանաստեղծություններն ընդգրկված են <<Հացին երգը>>ժողովածուում։

<<Ձոն>> բանաստեղծության մեջ Դ․Վարուժանն օգտագործել է Վահագնի առասպելի ոճական որոշ հնարքներ։

բոցե

ձյունե

ոսկե

լույսե

բնությանը մարդկային ապրումների զուգակցումը

գիշերերգը որպես որոշակի տրամադրությունների արտահայտություն դիտել

անհատապաշտությանը տուրք տալը

անսահման մարդասիրությունը

մըշուշե

սատափե

արծաթե

մետաքսե

Մ․Մեծարենցի <<Նոր տաղեր>>ժողովածուն լույս է տեսել հետմահու։

<<Հյուղը>>բանաստեղծությունը տոգորված է անձնական սիրո տրամադրություններով։

<<Աքասիաներու շուքին տակ>>բանաստեղծության մեջ Մեծարենցը նկատում և պատկերում է բնության նուրբ շարժումները։

<<Սիրերգ>> բանաստեղծությունը պարուրված է գիշերային ցնծագին ու քաղցրալի տրամադրություններով։

<<Հարճը>>(Դանիել Վարուժան)

<<Հին աստվածներ>>(Լևոն Շանթ)

<<Վերք Հայաստանի>>(Խաչատուր Աբովյան)

<<Մեծապատիվ մուրացկանները>>(Հակոբ Պարոնյան)

հոգու և մարմնի հակադրությունը

հեթանոսության և քրիստոնեության հակադրումը

բանականության և զգացմունքի հակադրումը

հեթանոսության նկատմամբ նոր հավատի առավելության ընդգծումը