Վահան Թէքէեանի ո՞ր բանաստեղծութենէն առնուած են հետեւեալ տողերը.

Ամէնէն մեծ հրճուանքիս- Ամէնէն սուր վիշտերուս- ներշնչողները աւա՜ղ- Զիս չեն ճանչնար այս պահուս:

Որո՞ւ կամ ի՞նչ բանի ձօնուած է <Մէկ Հատիկս> բանաստեղծութիւնը:

Վահան Թէքէեանի ո՞ր բանաստեղծութենէն առնուած են հետեւեալ տողերը.

Միմիայն ա՛յս, մնացեալն ամբողջ պատրանք է հոգիս-Միմիայն ա՛յս, ու գուցէ երբե՛ք չհասիս- Անոր իղձո՜վը մեռնիս:

Վահան Թէքէեանի ո՞ր բանաստեղծութենէն առնուած են հետեւեալ տողերը.

Լա՛ց անմեղութեան արցունքը անդարձ

Լա՛ց չգիտնալով խեղճ, անգէտ տղա՛ս

Խեղճ որսը կեանքին, ա՛հ, լա՛ց որ մեծնաս:

Վահան Թէքէեանի ո՞ր բանաստեղծութենէն առնուած են հետեւեալ տողերը.

Երկնի անթիւ աստղերէն մերն է միայն անիկա

Ամէն գիշեր վերը, հո՛ն, Արագածի գլխուն վրայ

Ան կը շողայ առանձին, ա՜յնքան անջատ միւսներէն

Որ ուրիշ ձեռք մը կարծես զանի վառեց գաղտնօրէն:

Վահան Թէքէեան հետեւեալ թերթերէն ո՞ր մէկուն չէ աշխատակցած:

Վահան Թէքէեանի ո՞ր բանաստեղծութենէն առնուած են հետեւեալ տողերը.

Չէի գիտեր թէ արդէն մեռած էր խեղճն այդ պահուն

Այնուհետեւ չարթնցա՜ւ

Չխօսեցաւ ան երբեք...: Վերջէն՝ տեսար զինքը դուն

Ան չտեսա՜ւ քեզ բնաւ:

Վահան Թէքէեանի ո՞ր բանաստեղծութենէն առնուած են հետեւեալ տողերը.

Ու կը գտնեմ զայն ցեխի մէջ կիսաթաղ...

Բայց զերդ զինուորմ՚որ կը կռուի անդադար՝

Ցեխն ալ կ՚ըսեմ, զայն աղտոտել չի կրնար

Վահան Թէքէեանի ո՞ր բանաստեղծութենէն առնուած են հետեւեալ տողերը.

Մէյ մէկ պտուղ գոյնզգոյն՝ բոլոր բառե՛րդ ահա,

Հիւթե՜ղ բառերդ՝ զոր որքա՜ն հասունցուցին արեւներ,

Բառե՛րդ, որոնք այս պահուս շրթանցս վրայ եմ բռներ,

Բառերդ որ քիմքս կ՚օծեն եւ կը սփոփե՜ն սիրտս հիմա...: