Երևանի Մ. Աբեղյանի անվան դպրոցում

Լորուտ գյուղի դպրոցում

Երևանի գյուղատնտեսական ինստիտուտում

Երևանի Խ.Աբովյանի անվ. պետ. մանկավարժական ինստիտուտում

<<Օգոստոս>>

<<Ծաղկած քարեր>>

<<Ծառեր>>

<<Սպիտակ թղթի առջև>>

1

2

3

4

Օհանաձոր

Ահնիձոր

Իմ գյուղը

Իմ պապը

Մարդուն

Ծաղկին

Գետին

Կենդանուն

<<Տերը>>

<<Այս կանաչ֊կարմիր աշխարհը>>

<<Աշնան արևը>>

<<Հին օրերի երգը>>

Վիպակ

Ակնարկ

Պատմվածք

Նորավեպ

Էգ ձի

Արու ձի

դաժանության մասին է։

մայրական սիրո և անձնազոհության օրինակ է։

բնության մասին է։

կայծակի մասին է։

այդ հովտում արածող բոլոր քուռակներին։

այդ բլուրներից այն կողմ արածող բոլոր ոչխարներին։

այդ հովտի բոլոր բույրերն ու հոտերը։

կայծակից հետո խոտն այնքան էլ հյութալի չէր։

հովտում թշնամի կար, բայց այդ թշնամին չէր զգացվում, չէր լսվում, չէր երևում։

մասրենին բարձր էր, և քուռակի դունչը չէր կարող հասնել նրա բացված ծաղիկներին։

ձիու սիրտը պայթել է քուռակի համար վախենալուց։

ձիու սիրտը պայթել է գայլին տեսնելուց։

ձիու սիրտը պայթել է կայծակի ճայթյունից։

Կանաչ հովտից այն կողմ

Բլուրներից այն կողմ

Ձիու և գայլի մենամարտի տեղում

Գայլի կռիվը եսասիրություն էր, իսկ մայր ձիունը՝ անձնազոհություն, քանի որ գայլը կռվում էր իր ստամոքսի համար, իսկ ձին՝ իր քուռակի։

Շների վրա հասնելուց հետո անգամ գայլը չի հեռանում, կռվում է շների դեմ, որովհետև չէր ուզում դատարկաձեռն վերադառնալ ձագերի մոտ։