สะใภ้ มะพร้าว ตะวัน

ชอุ่ม ลูกกระดุม ตาปู

ใยบัว เวไนย ลำไย

ชัย ขี้ไต้ มะม่วง

มีการใช้วรรณยุกต์

มีการใช้ลักษณะนาม

เป็นคำพยางค์เดียว

ใช้ตัวสะกดตรงตามมาตรา

นิยมใช้คำควบกล้ำ

นิยมใช้ตัวการันต์

นิยมใช้วรรณยุกต์

นิยมใช้ ฬ มากกว่า ฑ

ลูกกระดุม ผักกะสัง

กระโจน ประเดี่ยว

มะม่วง มะขาม มะพร้าว

ประหนึ่ง ลูกกระเดือก

หมากตูม ต้นขบ

สะดือ สะเอว

นกกระจิบ นกกระจอก

กระดุกกระดิก กระจุ๋มกระจิ๋ม

สงกรานต์

ลอยกระทง

เข้าพรรษา

อาสาฬหบูชา

เขมร

ชวามลายู

อังกฤษ

บาลีสันสกฤต

ทําให้ภาษาไทยมีคําศัพท์ใช้เพิ่มมากขึ้น

ทําให้ภาษาไทยเป็นที่ยอมรับของชาติอื่น

ช่วยทําให้ภาษาไทยกลายเป็นภาษานานาชาติ

แสดงให้เห็นความสัมพันธ์อันดีของประเทศเพื่อนบ้าน

เขต สักกะ พุทธ

พัสดุ นาฬิกา วิริยะ

สงฆ์ ไปรษณีย์ เกษตร

อัจฉรา ศฤงคาร นิพพาน