เพราะสถานการณ์บ้านเมืองไม่สงบ

เพราะพระเจ้ากรุงธนบุรีไม่นิยมการละครไทย

เพราะไม่มีผู้สืบทอดท่ารำละครจากสมัยอยุธยาไว้

เพราะประชาชนนิยมการแสดงละครตะวันตกมากกว่า

พม่า

อินเดีย

อังกฤษ

กรีก-โรมัน

ทำให้สิ้นเปลืองงบประมาณ

ทำให้ละครไม่มีมิติที่น่าสนใจ

ทำให้การแสดงไม่มีคุณภาพ และไม่น่าสนใจ

ทำให้เกิดความไม่เหมาะสมในการแสดงละคร

จัดทำตำราฟ้อนรำ

จัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดการแสดงละคร

นำการแสดงละครของไทยไปโชว์ที่ต่างประเทศ

ส่งเสริมให้มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมในการแสดงละครของนานาชาติ

เป็นผู้ที่ถูกเลือกให้รักษาละครไทย

เป็นผู้ที่กำหนดหลักสูตรละครไทยในปัจจุบัน

เป็นผู้ที่ได้รับการยอมรับจากสังคมการละคร

เป็นผู้ที่ถ่ายทอดแบบแผนลีลาท่ารำให้กับคนรุ่นหลัง

อิเหนา – พระอภัยมณี

พิกุลทอง – รามเกียรติ์

แก้วหน้าม้า – ปลาบู่ทอง

อุณรุท – โสนน้อยเรือนงาม

ละครชาตรี จะแสดงในโรงละครเท่านั้น

ละครในและละครนอก ปรับปรุงมาจากละครชาตรี

ละครในจะแสดงในพระราชวัง นักแสดงเป็นชายล้วน

ละครนอกจะแสดงในเขตพระราชวังหรือนอกเขตพระราชฐานก็ได้

ละครรำ

ละครเสภา

ละครพันทาง

ละครดึกดำบรรพ์