องค์ประกอบหลักของโลกที่มีมากที่สุด คือ

ถ้าปริมาณของออกซิเจนในอากาศมีมากกว่า 35% โลกทั้งดวงจะลุกไหม้ติดไฟ

หากเมฆก้อนลอยชิดติดกัน เรานำชื่อทั้งสองมาต่อกันเรียกว่า

เมฆออกเป็น 3 ระดับ คือ

บรรยากาศภาค คือส่วนที่ปกคลุมผิวโลก โดยมีหน้าที่เปรียบเสมือนเกราะป้องกันรังสีที่เป็นอันตรายจากดวงอาทิตย์และวัตถุต่าง ๆ ในอวกาศ

เหนือชั้นไอโอโนสเฟียร์ขึ้นไป ไม่มีขอบเขตที่ชัดเจนระหว่างบรรยากาศและอวกาศ เราเรียกเขตติดต่อระหว่างบรรยากาศและอวกาศ ว่า "เอ็กโซสเฟียร์”

อากาศแปรปรวนมากเนื่องจากมีไอน้ำในอากาศมากพอที่จะทำให้เกิดเป็นเมฆฝนพายุต่าง ๆ ฟ้าแลบ ฟ้าร้อง ฟ้าผ่า และสภาวะลมฟ้าอากาศต่าง ๆ ได้ เกิดขึ้นที่ชั้นใด

เมฆที่เป็นก้อนลอยติดกัน คล้ายฝูงแกะ คล้ายเมฆเซอโรคิวมูลัส แต่มีขนาดใหญ่กว่ามาก คือ

เมฆชั้นกลาง ในการเรียกชื่อจะเติมคำว่า “เซอโร” ซึ่งแปลว่า “ชั้นกลาง” ไว้ข้างหน้า เช่น เมฆแผ่นชั้นกลางเรียกว่า “เมฆเซอโรสตราตัส”