บัดเดี๋ยว ดังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว สะดุ้งแล้วเหลียวแลชะแง้หา

เห็นโยคีขี่รุ้งพุ่งออกมา ประคองพาขึ้นไปจนบรรพต

มนุษย์นี่ที่รักอยู่สองสถาน บิดามารดารักมักเป็นผล

ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา

แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา

รู้สิ่งไรไม่สู้รู้วิชา รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

งคิดตามไปเอาไม้เท้าเถิด จะประเสริฐสมรักเป็นศักดิ์ศรี

พอเสร็จคำสำแดงแจ้งคดี รูปโยคีหายวับไปกับตา

เจ้าพลายงามความแสนสงสารแม่ ชำเลืองแลดูหน้าน้ำตาไหล

แล้วกราบกรานมารดาด้วยอาลัย ลูกเติบใหญ่คงจะมาหาแม่คุณ

แม่รักลูกลูกก็รู้อยู่ว่ารัก คนอื่นสักหมื่นแสนไม่แม้นเหมือน

จะกินนอนวอนว่าเมตตาเตือน จะจากเรือนร้างแม่ไปแต่ตัว

นางกอดจูบลูบหลังแล้วสั่งสอน อำนวยพรพลายน้อยละห้อยไห้

พ่อไปดีศรีสวัสดิ์กำจัดภัย จนเติบใหญ่ยิ่งยวดได้บวชเรียน

เหลียวหลังยังเห็นแม่แลเขม้น แม่ก็เห็นลูกน้อยละห้อยหา

แต่เหลียวเหลียวเลี้ยวลับวับวิญญาณ์ โอ้เปล่าตาต่างสะอื้นยืนตะลึง

ครานั้นขุนแผนแสนสุภาพ ก้มกราบมารดาน้ำตาไหล

ลูกเห็นแต่แม่คุณค่อยอุ่นใจ ช่วยสอนให้พลายงามเรียนความรู้

อันตำรับตำราสารพัด ลูกเก็บจัดแจงไว้ที่ในตู้

ถ้าลืมตรงไหนไขออกดู ทั้งของครูของพ่อต่อกันมา

แล้วลูบหลังสั่งความพลายงามน้อย เจ้าจงค่อยร่ำเรียนเขียนคาถา

รู้สิ่งใดก็ไม่สู้รู้วิชา ไปเบื้องหน้าเติบใหญ่จะให้คุณ

มาหาพ่อพ่อไม่มีสิ่งไรผูก ยังแต่ลูกประคำจะทำขวัญ

อยู่หอกปืนยืนยงคงกระพัน ได้ป้องกันกายาข้างหน้าไป

ไม่อยากจะเจอคนที่ลืมสัญญา

ก่อนว่าเคยรักเราจริงจัง

เธอแหละทำให้ฉันต้องผิดหวัง

อกฉันแทบพังใครมาเปลี่ยนใจเธอ

แต่ต้องเจอเจอกันอยู่ทุกวัน

สักคำเธอยังไม่ยอมทักทาย

ดวงใจฉันแตกสลาย

เธอยิ้มสบายคงจะพบใครใหม่

ถ้าหัวใจ ไม่มั่นคง

แล้วใคร จะซื่อตรง

คิดไปยิ่งห่วงและพะวง

คนอื่นคงจะไม่ชอบเธอจริง

ฉันนี่แหละห่วงใย

รักและแท้แน่จริง

โปรดทิ้ง ความคิดจะเปลี่ยนใจ

ห้ามหนีไปชอบใคร

ชอบทำไมชอบได้แต่ฉัน..คนเดียว

เธอคงไม่รู้ว่ารักนั้นเป็นเช่นไร ในเมื่อคอยหลบตา

สบตาฉันสักหน่อย อย่าปล่อยให้หลงคอยเก้อ

ตัวฉันเฝ้ามองเพียงเธอ เธอเล่ามองผู้ใด

ดวงตาคู่นั้นนั่นหรือก็คือหน้าต่าง เป็นทางเปิดไปสู่ใจ

ชักน้ำเข้าลึก ชักศึกเข้าบ้าน

ชักใบให้เรือเสีย

น้อร้อนปลาเป็น น้ำเย็นปลาตาย

มะกอกสามตะกร้าปาไม่ถูก

ประเด็นในการพูดครั้งนี้การปฏิบัติตัวเพื่อให้ปลอดภัยจากโรค COVID 19

ผู้อำนวยการโรงพยาบาลประจำจังหวัดเป็นผู้พูดอภิปราย

นักศึกษาแพทย์ปีสุดท้ายเป็นผู้เข้าร่วมรับฟัง

สถานที่จัดอภิปรายคือหอประชุมแห่งชาติ

ผู้อำนวยการโรงเรียนกล่าวอวยพรในงานมงคลสมรสบุตรนายกเทศมนตรีในฐานะเพื่อนบิดาเจ้าสาว

อภิชาติกล่าวถึงเหตุผลของการจัดโครงการปลูกต้นไม้คนละต้นเพื่อช่วยให้หลุดพ้นความแห้งแล้งในงานวันเกษตร

พิธีกรกล่าวกับผู้เข้าชมการแสดงดนตรีพื้นบ้านก่อนเริ่มการแสดงแสง สีเสียง ดนตรีพื้นบ้านสานสัมพันธ์

ผู้ดำเนินรายการเที่ยวเป็นเพลงเล้าประวัติสถานที่ท่องเที่ยวประจำจังหวัดสุพรรณบุรี

กมลชนกจัดเตรียมเสื้อผ้าให้เหมาะสมกับงานสัมมนาวิชาการ

สมเกียรติฝึกซ้อมการพูดอยู่เสมอเมื่อมีเวลาว่างจากการทำงาน

ดนุพลฝึกการใช้เสียงหนักเบาเพื่อฟังของของตน

มีชัยร่างบทพูดหากได้เป็นตัวแทนในการกล่าวขอบคุณ

การโฆษณาผลิตภัณฑ์สมุนไพร

การประชาสัมพันธ์งานเทศน์มหาชาติ

การแสดงความรู้สึกเมื่อเพื่อนได้รางวัลการแข่งขัน

การแสดงความเป็นห่วงเมื่อเพือนเข้ารับการรักษาตัว

เอาไม้ซีกงัดไม้ซุง

สุกเอาเผากิน

ขายผ้าเอาหน้ารอด

ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ

โคลงนิราศุพรรณ

โคลงโลกนิติ

โคลงสุภาษิตนฤทุมนาการ

โคลงนิราศนรินทร์

ไม่ว่าใครก็เคยผิดหวัง แต่ท้ายที่สุดอย่าท้อแท้

คนอย่างเรา ผิดหวังซะบ้างก็ดี

พยายามเข้า สักวันฟ้าคงมีตา

โตแล้ว ผิดหวังแค่นี้ทนไม่ได้

การพูดรายงานการศึกษาค้นคว้าภูมิปัญญาท้องถิ่น

การพูดอภิปรายเรื่องที่ฟัง

การพูดรายงาน

การพูดแสดงความคิดเห็นและประเมินค่า

ทุกท่านโปรดชิดด้านใน

การแสดงความเคารพควรทำอย่างสุภาพ

มาใช้กระดาษหน้าเดียวกันเถอะ

ผู้มาติดต่อราชการโปรดแต่งกายสุภาพ

ประธาน

เรื่องที่จะอภิปราย

สมาชิกในกลุ่ม

บรรยากาศในการพูดอภิปราย

เหตุใดจึงได้ไม่ให้ไปเป็นยศเจ้าเหมือนอาของตัวที่เคยไปแต่ก่อน

แต่เห็นว่าซึ่งซึ่งจะเป็นยศเจ้าไปนั้นไม่เป็นประโยชน์อันใดแก่ตัวนัก

จะทำอันใดก็ต้องระวังตัวไปทุกอย่าง ที่สุดจนจะซื้อจ่ายอันใดก็แพงกว่าคนสามัญ เพราะเขาถือว่ามั่งมี

เมื่ออยู่ในประเทศมิใช่บ้านเมืองของตัวก็ไม่มีอำนาจที่จะทำฤทธิ์เดชอันใดไปผิดกับคนสามัญได้

พระโฉมยงจงอยู่ในคูหา เลี้ยงรักษาลูกน้อยคอยหม่อมฉัน

ข้างทิศใต้ไปจนเกาะแก้วมังกร หนทางจรเจ็ดเดือนไม่เคลื่อนคลา

แต่จากอกหกวันแล้วขวัญตา ขอมารดาุ้มหน่อยเถิดกลอยใจ

เชิญพระองค์ลงมาชลาลัย เมียจะให้มนตร์เวทวิเศษครัน