tylko najstarsi uczniowie

nauczyciele

tylko najmłodsi uczniowie

uczniowie niemodnie ubrani, z piegami

dyrektorka szkoły

dusza towarzystwa

ofiara nienawistnych rówiesników

koleżanka Zosi, z którą siedziała w ławce

"Urojone złudzenie"

"Utracone marzenie"

"Utracone złudzenie"

"Skryte marzenie"

ogromny zachwyt

głupie pytania, niedorzeczne komentarze i kpinę

szczerą radość

satysfakcję z sukcesu koleżanki

autorką światowej sławy

laureatką Literackiej Nagrody Nobla

przyjaciółką narratorki

gwiazdą pierwszej jasności w szkole

w samych superlatywach

z sympatią

z lekką niechęcią

że jest zakłamaną, fałszywą świnią

hejtować powieść Róży na forach

pogratulować koleżance

zorganizować koleżance wieczór autorski

poprosić ją o autograf

nie przeczytała książki Róży

wyraziła swoje prawdziwe zdanie na temat tej książki

przeczytała książkę Róży i miała o niej pozytywną opinię

nie dokończyła czytania książki

miała poczucie wzorowo spełnionej misji i akceptację w swojej grupie

miała wyrzuty sumienia, gdy to robiła

postępowała słusznie

zarabiała na tym

przeprosiła koleżankę wysyłając do niej list

rozpadła się przez kłótnię

kontynuowała zorganizowaną agresję i nigdy nie przeprosiła koleżanki

przyznała się do winy

czuła, że Róża zasługiwała na jeszcze większy hejt

nadal nie rozumiała swojego błędu

była z siebie dumna

ogromnie wstydziła się swojego zachowania i miała wyrzuty sumienia