Perubahan kehidupan manusia dalam pelbagai bidang didorong oleh daya (a)   sesuatu masyarakat.

Dari segi pengertian bahasa Yunani, perkataan tamadun diambil daripada perkataan (a)   yang bermaksud bandar atau kota.

Dalam bahasa Inggeris, tamadun disebut (a)   , iaitu tahap pembangunan manusia dan organisasi yang dianggap paling maju.

Dalam bahasa Melayu, tamadun bermaksud suatu (a)   yang merujuk kepada pencapaian kemajuan masyarakat dari segi kebendaan serta pemikiran.

(a)   bermaksud tanah atau rumah yang didiami oleh masyarakat, tahap kemajuan dan memperoleh kekayaan.

Perkataan tamadun dalam bahasa Arab ialah (a)   yang bermaksud tinggi budi bahasa dan pembukaan bandar.

Apakah persamaan di antara maksud tamadun menurut bahasa Yunani, bahasa Inggeris, bahasa Arab dan bahasa Melayu?