Οι Σταυροφορίες ήταν ένα κίνημα μετά από πρωτοβουλία των παπών υποκινούμενο από το δυτικό κόσμο

Ο δυτικός κόσμος ξεσηκώθηκε στη βάση πληροφοριών που διαδίδονταν για φρικαλεότητες των Αράβων και των Τούρκων σε ομόθρησκους και μετά από έκκληση για βοήθεια του αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄του Κομνηνού.

Η ανάγκη για οικονομική ενίσχυση των χωρών της Δύσης ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες που οδήγησαν στις Σταυροφορίες σε τόπους εύφορους και πλούσιους την εποχή εκείνη.

Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου ενίσχυσε το εγχείρημα των Σταυροφοριών προκειμένου να απομακρύνει τον κίνδυνο από την Πόλη κι έτσι να διατηρήσει τη Βυζαντινή αυτοκρατορία

Η πρώτη σταυροφορία διήρκεσε τέσσερα χρόνια και είχε αρνητική έκβαση

Η δεύτερη και η τρίτη σταυροφορία είχαν κυρίως θρησκευτικά κίνητρα και επιτυχή έκβαση.

Συνέπεια της 2ης και 3ης σταυροφορίας ήταν η κατάκτηση της Κύπρου από τον Άγγλο βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο και παράδοσή της στον Φράγκο Γουίδο Λουζινιάν.

Η παράδοση της Κύπρου στους Φράγκους έγινε το 1129.

Η τέταρτη σταυροφορία συνιστά "παρέκκλιση" του αρχικού στόχου που ήταν η Αίγυπτος και η Συρία καταλήγοντας στην Πρώτη Άλωση της Πόλης το 1204.