NEW
Font size
WorksheetsՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ՇԻՐԱԶ
Total questions: 15
Worksheet time: 8mins
Հ. Շիրազը ծնվել է.
1914 թվականին ապրիլի 26-ին Ալեքսանդրապոլում:
1915 թվականին Վանի Խառակոնիս գյուղում:
1903 թվականին օգոստոսի մեկին Վան քաղաքում:
1914 թվականին Սիսիանի Լոր գյուղում:
Նշվածներից ո՞րն է Հ. Շիրազի առաջին ժողովածուն:
<<Հուշարձան մայրիկիս>>
<<Գարնանամուտ>>
<<Քնար Հայաստանի>>
<<Լիրիկա>>
Ո՞ր կարծիքն է հակասական Հ. Շիրազի վերաբերյալ:
Հ. Շիրազը գրականություն մտավ ժողովրդական
կյանքի ընդերքից՝ իր հետ բերելով ժողովրդական կենսազգազողություն և փիլիսոփայություն:
Նա, իր պես հարյուրավոր մանուկների պես շուկայում ջուր է ծախել, աշակերտել է դարբնի, թիթեղագործի, հյուսնի
և կոշկակարի, աշխատել է ցրիչ, հետո նաև՝
թղթակից:
Նա նույնպես մեկնում է ռազմաճակատ՝ կռվելու ֆաշիստական ուժերի դեմ:
«Մանածագործ» թերթում 1931 թվականին տպագրվում է նրա առաջին ոտնավորը «Գարնանամուտը», որ ստորագրում է քրոջ անունով՝ Գոհարիկ:
Հ.Շիրազի պոեզիայում չի քննարկվել ո՞ր թեման:
Նրա բանաստեղծական արվեստում նկատելի տեղ ունեն ծննդավայրի՝ հայրենի բնապատկերները:
Անդրադարձել է մանկության տարիների տպավորություններին, իր և սերնդակիցների կյանքին՝ անապաստան մի պատանու կերպարով:
Առանձնահատուկ տեղ և դեր ունի մայրերգությունը:
Նա բանաստեղծություններ ունի, որոնք նվիրված են կոլեկտիվիզմի և կոմունիզմի հաստատմանը;
7.Սիրային քնարերգությունը և ժամանակի բարոյական հարցերին ևս անդրադարձ է կատարվել:
Բացի բանաստեղծություններից և պոեմներից Հ.Շիրազը գրել է նաև
չափածո առակներ
հեքիաթներ
պատմվածքներ
նովելներ
Շիրազ անունով բանաստեղծին մկրտել է .
արձակագիր Ատրպետը
Եղիշե Չարենցը
Ավետիք Իսահակյանը
Վիլյամ Սարոյանը
Ն.Զարյանը
Հ. Շիրազի սիրո քնարերգությանը բնորոշ չէ.
Նրա սիրերգությունն ինքնամոռաց ապրում է:
Սիրերգության մեջ տեղ ունեն սիրո գրեթե բոլոր դրսևորուները:
Տարբեր հոգեվիճակների մեջ տարբեր է նաև հեղինակի խոսքը:
Որոշ բանաստեղծություններում կան սիմվոլիստական տարրեր:
Հ.Շիրազի հայրենասիրական պոեզիայում ո՞ր թեման է բացակայում.
հայության համախմբումը
Հայաստանի անցյալն ու ներկան
անձնական սերն ու ապրումները
սփյուռքահայության ճակատագիրը:
Արարատ լեռը ո՞ր խորհրդանշական իմաստը չունի:
հայության միավորման
հայրենիքի անսասան ուժի
կարոտի
ազգային հիշողութկան մարմնավորման
արդարության
Ո՞ր գաղափարը չի քննել հեղինակը «Հայոց Դանթեական» պոեմում:
գաղթի անվերջանալի ճամփան
ընտանիքի կրած տառապանքները
Հայաստանի վերածննդի գաղափարը և մարգարեական հավատը դրա նկատմամաբ
ոսոխի գործած դատապարտելի արարքը և հանրության վերաբերմունքը;
«Բիբլիականը» պոեմին հատկանշական չէ:
Սա քնարական պոեմ է և ունի գործողությունների ներքին զարգացում:
Պոեմի կենտրոնում մարդն է, որ պայքարում է ամենահզոր ուժի՝ վշտի, մահվան դեմ:
Արարիչը լույսի հրճվանքը տալիս է երնքին, կապույտ ծիծաղը ծավալում է ծովերի վրա, ճերմակ ժպիտը սփռում ձյուներին, բայց իր մոտ է մնում վշտի ծովը:
Վիշտը մնում է Արարչի մոտ, նա ազատում է մարդուն այդ ցավից:
Հ. Շիրազի անունն էր.
Կարապետ Օնիկի Թադևոսյան
Օնիկ Թադևոսի Կարապետյան
Թադևոս Կարապետի Եղիազարյան
Օնիկ Եղիազարի Կարապետյան
Ո՞ր բանաստեղծությունից է այս հատվածը:
Աղբյուրների պես աղջիկները գան,
Ես ծարավ սրտով չնայեմ նրանց,
Տուն կանչե մորս ձայնը իրիկվան՝
Չպոկեմ սարից աչքս կարոտած:
<<Կտակ>>:
<<Վերջին կտակ>>:
<<Կուզեի նստել մի քարի վրա>>:
<<Արարատին>>:
«Հուշարձան մայրիկիս» շարքին բնորոշ չէ:
Մոր կերպարը գրողը դարձրել է մի աստվածություն:
Ըստ հեղինակի, մայրը և՛ տան ծառան է, և՛ տան արքան:
Մայրը մարդկային ցավերի խտացումն է, որ իր մեջ կրում է մարդկության տառապանքը:
Միաժամանակ երբեմն մենք տեսնում ենք մանկությունից պահպանված և խտացված հոգու ճիչը՝ նեղացած լինելու, չներելու արձագանքը:
Ո՞ր շարքի երկերն է գրել Հ. Շիրազը:
«Հայոց Դանթեական», «Բիբլիական»
«Արա Գեղեցիկ», «Հացավան»
«Նահանջը առանց երգի», «Հարալեզներու դավաճանությունը»
«Քաջ Նազար», «Վարդանանք»
