Գրականության մեջ, երբևէ գրված ամենաերկար նախադասությունը պատկանում է այս հեղինակին։ Ու՞մ մասին է խոսքը։

Ու՞մ պատվին է Պրահայում տեղադրվել այս արձանը։

Երբ Վիկտոր Հյուգոյի «Թշվառները» առաջին անգամ հրատարակվեց, հեղինակը արձակուրդում էր։ Որպեսզի պարզեր թե ինչպես էր գիրքն ընդունվել հանրության կողմից, Հյուգոն հրատարակչին հեռագիր է ուղարկում, որտեղ միայն նշում է հարցական նշան (?)։ Ի՞նչ նշանով է պատասխանում հրատարակիչը Հյուգոյի հեռագրին։

Մինչև հայնտի գրող դառնալը, այս հեղինակը փոփ երգիչ էր։ Նրա ալբոմներից մեկի անվանումը «Հրեշտակներ և դևեր» էր։ Ո՞ր հեղինակի մասին է խոսքը։

Այս հեղինակն իր ամենահայտնի հերոսին բոլորովին չէր սիրում ու նրան անվանում էր տհաճ, հոգնեցնող, եսասեր սողուն։ Ո՞ր հերոսի մասին է խոսքը։

Այս հեղինակների անուններից ո՞րն է հեղինակի իրական անունը և ոչ գրական կեղծանունը։

Այս պատմություններից ո՞րն է «Հազար ու մի գիշեր» հեքիաթների ժողովածուի սկզբնական կազմում եղել։

Ո՞ր ստեղծագործության առաջին տողն է՝«Բայազեդը պաշարված էր»։

Ո՞ր վեպն է ավարտվում այս բառերով՝ «Բայց այստեղ արդեն սկսվում է մի նոր պատմություն, մարդու աստիճանական վերափոխման պատմությունը, նրա աստիճանական վերածնման, մի աշխարհից հետզհետե մի այլ աշխարհ անցնելու, նոր, մինչև այժմ բոլորովին անհայտ իրականությանը ծանոթանալու պատմությունը։ Այդ կարող էր մի նոր վեպի թեմա լինել, իսկ մեր ներկա վեպը ավարտված է»։

Այս գրողներից ո՞վ չի գրել «Քաջ Նազար» հեքիաթը։

Ո՞ր թիվն է ավելորդ։

Գրական այս ժանրը ի սկզբանե այլ տարիքային խմբի համար էր նախատեսված։

Այս շարքում ո՞վ է ավելորդ։

Այս հեղինակներից ո՞վ իր ստեղծագործությունների անվանումների մեջ երբևէ որևէ գույն չի հիշատակել։

Այս գրողներից ո՞վ չէր լոռեցի։

Ո՞րն է ժամանակակից հայ գրողներից մեկի ստեղծագործություն։

Ո՞ր գրքում կգտնեք այս միտքը՝ «....Մենք իրար բարևում ենք, ինչպեսություն ենք հարցնում, բայց բարին պահում ենք մեզ և մերը մե՛ր ինչպեսությունն է....»