zawikłane sprawy sądowe.

spacery po mieście i wycieczki po okolicy.

spotkania towarzyskie i piękne kobiety.

muzyka, malarstwo i wszelka sztuka.

nie lubił muzyki, cenił jedynie malarstwo.

katarynki przeszkadzały jego gościom.

uważał, że ich dźwięk jest zaprzeczeniem piękna

i harmonii muzyki.

w Warszawie używano zwykłych katarynek

zamiast katarynek włoskich.

wypadku, do którego doszło przed laty.

zbyt długiego patrzenia prosto w słońce.

choroby, której towarzyszyła bardzo wysoka gorączka.

tragicznych warunków życia i braku higieny.

leżało nieruchomo w łóżku.

siedziało przy oknie.

czekało na przybycie kataryniarza.

chodziło po omacku po całej kamienicy.

zabawa córki, która wstała, myśląc, że jest już dzień.

muzyka katarynki i wywołana nią radość dziecka.

rozpacz dziewczynki, która zrozumiała, iż straciła

wzrok.

informacja o ciężkiej chorobie dziecka.

były ubogie i pozbawione środków do życia.

zajmowały się szyciem i wyrabianiem pończoch.

otrzymały posadę gospodyń w kamienicy.

nie pracowały, gdyż poświęciły się opiece nad

niewidomym dzieckiem.

patrzyła prosto w słońce.

bardzo nieporadnie bawiła się lalką.

poruszała się wolno i ostrożnie.

nigdy nie wychodziła z domu.

chciał uszczęśliwić niewidome dziecko.

uważał, że pan Tomasz jest zwykłym dziwakiem.

był nowy i nie znał obowiązującego od lat zakazu.

kataryniarz zapłacił ma za wpuszczenie na podwórko.

Został wyrzucony z pracy.

Otrzymał polecenie powtarzania tej czynności aż do

odwołania.

Główny bohater zbeształ go surowo.

Stracił dodatkowe 10 złotych wynagrodzenia.