"मूळ कृतीशी प्रामाणिक राहून केलेली शब्दशः निर्मिती म्हणजे भाषांतर होय"

भाषांतराचा उद्देशानुसार पडणारा प्रकार कोणता?

________ ग्रंथांना मंत्राक्षाराचा दर्जा प्राप्त झालेला असतो त्यामुळे अशा ग्रंथांच्या भाषांतरामध्ये कानामात्राच्या चुकासुद्धा भाविक खपवून घेत नाहीत.

वैचारिक ग्रंथांची भाषा ________ असते.

___________ यालाच दुभाष्याचे भाषांतर असेही संबोधले जाते.

प्रत्येकाच्या क्षमतेनुसार, कसबानुसार भाषांतराचे स्वरूप बदलत असते त्यामुळे भाषांतराला ______ म्हणणेच योग्य ठरते.

ग्राहकाच्या मनावर विशिष्ट परिणाम घडवून आणण्याच्या हेतूने जेव्हा संदेशन होते तेव्हा त्याचे स्वरूप हे ______ असते.

एकमेकींपासून ऐतिहासिक, भाषिक, सांसकृतिक, सामाजिकदृष्ट्या लांब असलेल्या भाषांच्या बाबतीत भाषांतर करताना बऱ्याचदा अडथळे निर्माण होतात, तेव्हा इथवर भाषांतरकर्त्याला भाषांतराचे _______ लक्षात घ्यावे लागतात.

सोस्युरच्या मते भाषिक चिन्हे एकमेकांना निगडित असतात किंवा एकमेकांवरती अवलंबून असतात. त्यामुळे भाषांतर करताना भाषांतरकर्त्याने _______ तपासली पाहिजे.

एरिब याकोबसन या अभ्यासकाने असे स्पष्टपणे नमूद केले आहे की, "भाषांतर करणे" ही __________ लोकांनी शोधलेली कला आहे.

परभाषेतील ज्ञान ग्रहण करणे आणि आपल्या भाषेतील काव्याचे आकृतीबंध विकसित करत जाणे ही भाषांतरामागची प्रयोजने कोणी सांगितली आहेत?

भाषांतरकाराने शब्दांची निवड चोखंदळपणे करून योग्य तो परिणाम साधण्याच्या दृष्टीने मांडणी करावी हे भाषांतराविषयी तत्व कोणी मांडले आहे?

"भाषांतर ही एका संहितेची एका भाषिक, सांस्कृतिक आवरणातून दुसऱ्या आवरणात स्थानांतरण करणारी द्वैभाषिक प्रक्रिया आहे" हे मत कोणाचे?

खालील पर्यायांपैकी भाषांतराच्या प्रक्रियेचा योग्य क्रम निवडा.

ललित साहित्यकृतीची निर्मिती करताना लेखक ज्या मानसिक अवस्थेतून गेला, जे भावनिक चढउतार त्याने अनुभवले ते सारे भाषांतरकाराला प्रत्यक्ष अनुभवावे लागतात. तरच तो भाषांतरीत कृतीमध्ये त्याच तीव्रतेने त्या भावनांचा आविष्कार करू शकतो.

ललित साहित्याच्या भाषांतरापेक्षा ललितेत्तर वाड्म़याच्या भाषांतराला व्यावहारिक निकड प्रामुख्याने चालना देत असते. त्यामुळे भाषांतरकाराकडे आत्मियता व आंतरिक इच्छा हे गुण नसले तरी चालते.

भाषांतरीत करण्यासाठी घेतलेले साहित्य हे त्या लेखकाचे अपत्य असते. त्यामुळे भाषांतर करताना भाषांतरकर्त्याने मूळ कृतीवर आपली मते लादण्याचा प्रयत्न करू नये.

ललित साहित्यकृतीमध्ये लेखकाची तसेच समाजाची सामूहिक मानसिकता प्रकट झालेली नसते. त्यामुळे भाषांतरकाराला मानसशास्त्र समाजशास्त्र यांची जाण नसली तरी काही हरकत नसते.

लिखित भाषांतरामध्ये भाषांतरकाराला भाषांतर करण्यासाठी पुरेसा वेळ दिला जात असल्यामुळे घाई करावी लागत नाही. त्यामुळे त्याच्यावरती वेळेचे बंधन अजिबात नसते.