Worksheets"Die Geschichte vom unsichtbaren Kind" nach Tove Janson
Total questions: 7
Worksheet time: 21mins
An einem Abend saß die Familie rings um den Verandatisch und putzte Pilze.
Plötzlich klopfte jemand leicht an die Fensterscheibe. Gleich darauf trat Tooticki, hielt sie die Tür auf und rief lockend hinaus: "Komm, komm." – "Wen bringst du denn da mit?", fragte Mumin. "Das ist Ninni", sagte Tooticki. Sie hielt immer noch die Tür auf und wartete. Niemand kam.
Pewnego wieczoru rodzina siedziała przy stole na werandzie i czyściła grzyby. Nagle ktoś lekko zapukał w szybę. Too-tiki weszła, przytrzymała otwarte drzwi i zawołała: "Chodź, chodź". - "Kogo przyprowadzasz?" zapytał Muminek. "To Nini", powiedziała Too-tiki. Nadal trzymała otwarte drzwi i czekała. Nikt nie wszedł.
Pewnego ranka rodzina siedziała na kanapie na werandzie i czyściła garnki. Nagle ktoś lekko zapukał do drzwi. Too-tiki weszła, przytrzymała otwarte drzwi i zawołała: "Chodź, chodź". - "Kogo przyprowadzasz?" zapytał Muminek. "To Nini", powiedziała Too-tiki. Nadal trzymała otwarte drzwi i czekała. Nikt nie wszedł.
"Ihr wisst ja, manche Leute werden leicht unsichtbar, wenn man sie oft genug erschreckt", sagte Tooticki. "Diese Ninni, die ist von einer Tante erschreckt worden. Die Tante hatte Ninni zu sich genommen, ohne sie gern zu haben. Ich hab die Tante getroffen, sie war schrecklich. Eiskalt und ironisch."
"Wiecie, przecież, jak ławo stać się widzialnym, kiedy jest się bardzo wesołym.", powiedziała Too-tiki. "No więc, tą Nini, rozśmieszyła jej ciotka, która wzięła ją pod opiekę, ale lubiła ją. Ciotkę poznałam - jest wesoła. Ciepła jak słońce s i ironiczna.
"Wiecie, przecież, jak ławo stać się niewidzialnym, kiedy jest się bardzo wystraszonym.", powiedziała Too-tiki. "No więc, tą Nini, wystraszyła jej ciotka, która wzięła ją pod opiekę, ale nie lubiła jej. Ciotkę poznałam - jest okropna. Zimna jak lód i ironiczna.
Sie war von früh bis spät ironisch, bis die Kleine allmählich unsichtbar wurde. Ich nahm Ninni mit nach Hause. Und jetzt hab ich sie hergebracht, damit ihr sie wieder sichtbar macht."
Była ironiczna od wieczora do rana, aż dziecko stawało się niewidzialne. Zabrałam Nini do sklepu. A teraz przyprowadziłam ją tu, żebyście ją znowu zrobili widzialną."
Była ironiczna od rana do wieczora, aż dziecko stawało się niewidzialne. Zabrałam Nini do domu. A teraz przyprowadziłam ją tu, żebyście ją znowu zrobili widzialną."
Die Tante hat ihr ein Glöckchen um den Hals gebunden, damit man weiß, wo sie gerade steckt."
„Ciotka zawiązała na jej na szyi dzwonek, żeby wiedzieć, gdzie ona jest."
"Ciotka zawiązała na jej na szyi dzwonek, żeby nie wiedzieć, gdzie ona jest."
Nach einer Weile begann draußen ein Glöckchen zu bimmeln, sehr zögernd. Ein Stück über dem Boden hing ein kleines Silberglöckchen an einem schwarzen Band in der Luft.
Po chwili na dworze rozległ się dźwięk dzwonka, silny i głośny. Nad podłogą widać było w powietrzu złoty dzwoneczek wiszący na złotej tasiemce.
Po chwili na dworze rozległ się dźwięk dzwonka, słaby i pełen wahania. Nad podłogą widać było w powietrzu srebrny dzwoneczek wiszący na czarnej tasiemce.
Nach einem Weilchen erhob sich einer der Pfifferlinge langsam in die Luft. Unsichtbare Pfoten scharrten Tannennadeln und Erde von ihm ab, dann wurde der Pilz in kleine Stücke geschnitten und schwebte in den Kochtopf.
Po jakimś czasie jedna z kurek powoli uniosła się w górę. Niewidzialne łapki oczyściły ją z igliwia, a potem grzyb został pokrajany na drobne kawałki i wrzucony do garnka.
Po jakimś czasie jedna z kurek powoli uniosła się w górę. Sprawne łapki oczyściły ją z ślimaków, a potem grzyb został pokrajany na drobne kawałki i wrzucony do koszyka.
"Hat jemand von euch eine Idee, wie man sie dazu bringen kann, wieder sichtbar zu werden?", fragte der Muminvater bekümmert. "Soll man mit ihr zum Doktor gehen?" – "Das glaube ich nicht", sagte die Muminmutter. "Vielleicht will sie ja eine Zeit lang unsichtbar sein. Ich glaube, wir lassen das Kind am besten in Ruhe."
"Co, na miłość boską, należy zrobić, żeby była znowu widzialna?!" wybuchnął Muminek zatroskany. "Czy powinniśmy zabrać ją do szkoły?" - "Tak sądzę", powiedziała mama Muminka. "Może ona chce być niewidzialna przez jakiś czas. Myślę, że najlepiej zostawić dziecko w spokoju."
"Co, na miłość boską, należy zrobić, żeby była znowu widzialna?!" wybuchnął Tatuś zatroskany. "Czy powinniśmy zabrać ją do lekarza?" - "Nie sądzę", powiedziała mama Muminka. "Może ona chce być niewidzialna przez jakiś czas. Myślę, że najlepiej zostawić dziecko w spokoju."
