Նրա համար ամենաերջանիկ օրն այն էր, երբ պետք է գնար արոտները։

Քեզ հիշելիս հոգիս լցվում է թախծալի պատկերներով։

Ես ինքս կգրեի, բայց աշխատում եմ։

Անտառում լռություն էր, միրհավը թռել էր հեռու։

չորս

վեց

երեք

հինգ

Ծերունին սառը ջուրը խմեց, հետո աչք ածեց շուրջը, նայեց երկնքին, ուր արևն արդեն մայր էր մտնում։

Ծերունին սառը ջուրը խմեց, հետո աչք ածեց շուրջը նայեց երկնքին, ուր արևն արդեն մայր էր մտնում։

Ծերունին սառը ջուրը խմեց, հետո աչք ածեց շուրջը, նայեց երկնքին ուր արևն արդեն մայր էր մտնում։

սքանչելի մի բան պիտի լիներ։

այսքանից ավելի չեմ կարող գրել։

հիմա լոկ մի աղոտ հիշողություն է մնացել։

վաղը մի ուրիշ պատմվածք եմ գրելու։

երբ, եթե, իհարկե, մոտ

և, բայց, եթե, որովհետև

առաջ, մեջ, կամ, ով

առանց, վեր, նույնիսկ, որպեսզի

կոչական

համադասական

բառակազմական

ստորադասական

Ես֊ ենթակա

մոտեցա֊ ստորոգյալ

աղջիկը֊ուղիղ խնդիր

կանգնել էր֊ստորոգյալ

դիմակ, միջակետ, զինվոր

գիրանալ, ծիրան, տիրակալ

իջևան, ծիսական, շիճուկ

գիտուն, դիզել, թիթեռ

խիտ-թանձր, մատղաշ-դալար, գունատ-տմույն, ձիգ-պիրկ

խիտ-թանձր, մատղաշ-դալար, գունատ-պիրկ, ձիգ-տմույն

խիտ-թանձր, մատղաշ-տմույն, գունատ-դալար, ձիգ-պիրկ