Ես հեշտությամբ եմ բառեր գտնում իմ հույզերը արտահայտելու համար։

Ես ինձ քննադատում եմ յուրաքանչյուր անտրամաբանական կամ ոչ տեղին զգացումի համար։

Երբ ես որևէ գործողություն եմ կատարում, իմ միտքը թափառում է, և ուշադրությունս հեշտությամբ շեղվում է։

Երբ ես լողանում եմ, ես զգում եմ ջրի կաթիլները մարմնիս վրա։

Ես հեշտությամբ կարող եմ իմ մտքերը, համոզմունքներն ու կարծիքը արտահայտել խոսքերով։

Ես ինձ ասում եմ, որ չպետք է զգամ այն, ինչ զգում եմ։

Ես նկատում եմ, թե ինչպես է իմ կերած սնունդն ազդում իմ մտքերի, մարմնի, զգացողությունների և հույզերի վրա։

Ես ուշադրություն եմ դարձնում այնպիսի ձայների, ինչպիսիք են ժամացույցի կտկտոցը, թռչունների ծլվլոցը, մեքենաների աղմուկը։

Ես մտածում եմ այն մասին, թե իմ մտքերը լավն են, թե վատը։

Ես զգում եմ ինձ շրջապատող բուրմունքները։

Նույնիսկ երբ հուսահատված ու ընկճված եմ, ես կարող եմ գտնել բառեր՝ այդ զգացողությունները նկարագրելու համար։

Երբ առաջանում են անհանգիստ մտքեր կամ պատկերներ, ես կարողանում եմ նկատել դրանք՝ առանց արձագանքելու։

Երբ առաջանում են անհանգիստ մտքեր կամ պատկերներ, ես պարզապես նկատում եմ դրանք և հանգիստ թողնում, որ հեռանան։

Ես իմ տնայինները կամ այլ աշխատանք կատարում եմ մեխանիկորեն՝ չգիտակցելով, թե ինչ եմ անում։

Երբ առաջանում են անհանգիստ մտքեր կամ պատկերներ, ես ինձ համարում եմ վատ կամ լավ մարդ՝ կախված հենց այդ մտքերից կամ պատկերներից։

Ես ուշադրություն եմ դարձնում, թե ինչպես են իմ էմոցիաներն ազդում իմ մտքի և վարքագծի վրա։

Սովորաբար ես կարող եմ մանրամասնորեն նկարագրել, թե ինչ եմ զգում հենց այդ պահին։

Հաճախ նկատում եմ, թե ինչպես եմ ինչ-որ բան անում՝ առանց ուշադրություն դարձնելու թե ինչ եմ անում։

Ես չեմ սիրում, երբ անտրամաբանական մտքեր եմ ունենում։