ก. พ.ศ. ๑๘๒๒

ข. พ.ศ. ๑๘๒๖

ค. พ.ศ. ๑๘๓๕

ง. พ.ศ. ๑๘๖๐

ก. เป็นร้อยแก้วมีสัมผัส

ข. ใช้ประโยคสั้น ๆ และชัดเจน

ค. มีการซ้ำคำและเน้นย้ำความ

ง. ใช้คำภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นส่วนมาก

ก. พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

ข. พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

ค. พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ง. พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ก. พระยาศรีจันทราธิบดี

ข. พ่อขุนศรีอินทราทิตย์

ค. พ่อขุนศรีนาวนาถม

ง. พ่อขุนบานเมือง

ก. พระราชประวัติพ่อขุนรามคำแหงมหาราช

ข. ธรรมเนียมประเพณีความเป็นอยู่ชาวสุโขทัย

ค. การเมือง การปกครอง การค้าขายของชาวสุโขทัย

ง. การทำสงครามขยายอาณาเขต

ของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช

ก. ดูแล

ข. เลี้ยงดู

ค. ปรนนิบัติ

ง. เฝ้าดูแล

ก. ความมีอำนาจ

ข. ความมั่งคั่ง

ค. ความกตัญญู

ง. ความรักในเครือญาติ

ก. เกลื่อนเข้า หมายถึง เคลื่อนพลเข้าทำศึก

ข. บำเรอ หมายถึง รับใช้, ปรนนิบัติ

ค. หมากหวาน หมายถึง ผลไม้เชื่อม

ง. ไพร่ฟ้าหน้าใส หมายถึง ไพร่พล

ก. ความสามารถการประดิษฐ์อักษรไทย

ข. มีหลักการบริหารบ้านเมือง

แบบพ่อปกครองลูก

ค. ทรงช่วยพระบิดากระทำยุทธหัตถีกับ

ขุนสามชนเจ้าเมืองฉอดจนได้รับชัยชนะ

ง. มีความกตัญญูต่อบิดามารดา

รวมทั้งเอาใจใส่ดูแลพี่ชาย

ก. พ่อกูจึงขึ้นชื่อกูชื่อพระรามคำแหง

เพื่อกูพุ่งช้างขุนสามชน

ข. กูบ่หนี กูขี่ช้างเบกพล กูขับเข้าก่อนพ่อกู

ค. กูบำเรอแก่พี่กูดั่งบำเรอแก่พ่อกู

กูไปตีหนังวังช้างได้ กูเอามาเวนแก่พ่อกู

ก. ตัว ม ที่มช้เป้นตัวสะกดให้ใช้นฤคหิตแทน

เช่น กล° (กลม)

ข. สระอัว ที่ไม่มีตัวสะกดตามใช้ วว

เช่น ตวว อ่านว่า ตัว

ค. สระอะ เมื่อมีตัวสะกดให้ใช้พยัญชนะซ้อนกัน

เช่น น่งง (นั่ง), ขบบ (ขับ)

ง. มีการใช้วรรณยุกต์ ๔ รูป คือ

ไม้เอก ไม้โท ไม้ตรี ไม้จัตวา

ก. ทั้งหมด

ข. ทุกสิ่งทุกอย่าง

ค. ทุกประการ

ง. ทั้งปวง

ก. ขา

ข. เผือ

ค. ผู้อ้าย

ง. ตนกู

ก. เป็นหลักฐานในการศึกษาวิวัฒนาการ

ทางอักษรและอักขรวิธีไทย

ข. เป็นการบันทึกเหตุการณ์บ้านเมืองและความเจริญรุ่งเรืองในสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช

ค. เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญ

ง. เป็นวรรณคดีที่มีไว้อ่านเพื่อ

ความบันเทิงอารมณ์