Az ve öz konuşmak, Peygamberimizin en belirgin özelliklerindendir. Hatta O, bir sözünde, cevâmiu’l-kelîm ile gönderildiğini ifade etmektedir.42 Cevâmiu’l-kelîm demek, az sözle çok mana ifade etmek demektir. Hz. Peygamber’in konuşmalarındaki hedef, gerçekleri kavratmak, yaldızlı söz söyleyerek gerçekleri abartmak ve insanların takdirini kazanmak değildir.43 Neticede Hz. Peygamber’in bu üslûbunun örnek alınması, kısa ve öz ifadelerle meramın ifade edilmesi, olumlu iletişim için önemlidir. Bunun yanında “edebiyat yapmak” diye tabir edilen bir duruma düşülmemesi gerekmektedir. Zira bu insanları sıkar. Ayrıca hatip, kendini tatmin için değil, hedef kitleye bir şeyler verebilmek için konuştuğunun farkında olmalıdır.

O’nun yüzündeki duygusal ifadeleri her insanda olduğu gibi tezahür etmiş ama bu tabiî hali bile hedef kitleye anlamlı mesajlar vermiştir. Zira O, sahabe tarafından sürekli izlenen ve her tavır ve davranışı, anlamlandırılan bir şahsiyetti. Meselâ bir sahabî, O’nun sevinmesini bakınız nasıl tasvir ediyor: “Sevindiğinde yüzü nurlanır, sanki bir ay parçası gibi olurdu. O’nun bu durumunu biz anlardık.”103

Rasûlullah(as), hayatında hiç kırıcı, kaba sözler söylemezdi. Enes (ra), şöyle der: “Efendimize tam on yıl hizmet ettim. Bana bir defa bile “üf!” demedi.”49

Şüphesiz gülümseme/ tebessüm, hedef kitlede etkili olabilecek çok önemli bir yüz hareketidir. Hiç kimse zorunlu olmadıkça asık suratlı bir kişi ile iletişime girmek istemeyecektir. Tebessüm, iletişimin anahtarlarındandır. Yüz ifadeleri arasında etrafa belki en olumlu sinyalleri gönderen gülümseme, O’nda bir başkaydı ve sürekliydi.O’nun gülümsemesi, ölçülü idi. Çok nadir olarak en çok azı dişi görününceye kadar güldüğü nakledilir. O, bu gülümseme ölçüsü ile etrafına anlamlı mesajlar verebiliyordu