การศึกษาการใช้ธาตุอาหารต่างๆ ในการปลูกพืช

ซึ่งมีมาตั้งแต่หลายพันปีก่อนสมัยของอริสโตเติล

มีการปลูกพืชในทะเลสาบ และมหาสมุทรในบาบิโลน

ซึ่งเชื่อว่าเป็นการปลูกโดยไม่ใช้ดินที่สำเร็จเป็นครั้งแรก

ปี ค.ศ. 1275-1292 มาโคโปโล (Marco Polo)

เดินทางมาถึงประเทศจีน

เขาพบสวนลอยน้ำของชาวจีน

และได้บันทึกไว้ในบันทึกการเดินทางของเขา

ปี ค.ศ. 1699 จอนห์ วูดวาร์ด

ได้ทำการทดลองเพื่อหาคำตอบว่า

อนุภาคของของแข็งและของเหลวที่อยู่ในดิน

มีความสำคัญต่อการเจริญเติบโตของพืชอย่างไร

โดยได้ทดลองปลูกผักกาดหอมในน้ำ

บิดาของการปลูกพืชโดยไม่ใช้ดิน

ศาสตราจารย์ ดร.เกอร์ริก

แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย

ให้ชื่อไฮโดรโพนิคส์ ความหมายว่า

“การทํางานที่เกี่ยวข้องกับน้ำ”

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2

มีการตั้งกองทัพสหรัฐอเมริกาในประเทศญี่ปุ่น

เกาะ Iwo Jima และ Okinawa

สภาพพื้นที่เป็นหินไม่เหมาะต่อการปลูกพืช

จึงปลูกผักภายในโรงเรือน

และใช้ volcanic rock เป็นวัสดุปลูก

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 (ปี ค.ศ. 1952)

กองทัพสหรัฐฯ สามารถผลิตผักสดได้มากกว่า

3.6 กิโลกรัม พื้นที่ผลิตผักที่ใหญ่ที่สุด

อยู่ที่ เมือง Chofu ประเทศญี่ปุ่น

มีพื้นที่ 22 ha. (ประมาณ 137.5 ไร่)

ปี ค.ศ. 1970 ดร. Massantini

แห่งมหาวิทยาลัย Pia ในประเทศอิตาลี

คิดค้นการปลูกพืชระบบรากแขวน

แล้วจ่ายธาตุอาหารให้แก่พืช

โดยวิธีปล่อยให้น้ำผสมธาตุอาหารพืช

ไหลไปในราง

Soilless culture ในปัจจุบัน

ประเทศแถบยุโรปและสหรัฐอเมริกา

มักปลูกภายใต้เรือนกระจก

แต่ยังไม่มีการควบคุมสภาพแวดล้อม

ด้วยคอมพิวเตอร์ควบคุมระบบต่าง ๆ

สาเหตุที่ Soilless culture เพิ่มมากขึ้น

เพราะปัญหาพื้นที่ทำการเกษตรไม่เหมาะสม

การขาดแคลนพื้นที่ทำการเกษตรแต่ยังไม่รุนแรง

และสนองความต้องการของซุปเปอร์มาร์เก็ต