ทฤษฎีสารเชิงซ้อนที่ถูกกระตุ้น หรือทฤษฎีสภาวะแทรนซิชัน

ทฤษฎีการชน

พลังงานก่อกัมมันต์

กฎอัตรา

ในการชนกันของอนุภาคจะทำให้เกิดปฏิกิริยาทุกครั้ง

ในการชนกันของอนุภาคมีโอกาสน้อยครั้งมากที่จะไม่เกิดปฏิกิริยา

ในการชนกันของอนุภาคบางครั้งก็เกิดปฏิกิริยา บางครั้งก็ไม่เกิดปฏิกิริยา

ข้อมูลไม่เพียงพอ จึงไม่สามารถสรุปได้   

พลังงานจลน์ของอนุภาคที่เคลื่อนที่ชนกันและทิศทางการชนของอนุภาค

พลังงานศักย์ของอนุภาคที่เคลื่อนที่ชนกันและทิศทางการชนของอนุภาค

พลังงานจลน์ของอนุภาคที่เคลื่อนที่ชนกันและพลังงานก่อกัมมันต์

พลังงานศักย์ของอนุภาคที่เคลื่อนที่ชนกันและพลังงานก่อกัมมันต์

มีค่าเพิ่มขึ้นเพื่อใช้ในการสร้างพันธะใหม่

มีค่าคงที่เพราะในขณะที่เกิดสารผลิตภัณฑ์นั้นจะไม่มีผลเกี่ยวข้องกับพลังงาน    

มีค่าลดลงแล้วจะเปลี่ยนไปเป็นพลังงานจลน์เพื่อใช้ในการเคลื่อนที่ต่อไป    

มีค่าเพิ่มขึ้นและลดลงสลับกันอยู่ตลอดเวลา   

พลังงานจลน์จะลดลง แต่พลังงานศักย์จะเพิ่มขึ้น

พลังงานจลน์จะเพิ่มขึ้น แต่พลังงานศักย์จะลดลง

พลังงานจลน์และพลังงานศักย์มีค่าลดลง

พลังงานจลน์และพลังงานศักย์มีค่าเพิ่มขึ้น

พลังงานสูงที่สุดที่อนุภาคของสารจะต้องมีเพื่อให้ชนกันแล้วเกิดปฏิกิริยา

พลังงานสูงที่สุดที่อนุภาคของสารเชิงซ้อนจะต้องมีเพื่อให้ชนกันแล้วเกิดปฏิกิริยา

พลังงานต่ำที่สุดที่อนุภาคของสารจะต้องมีเพื่อให้ชนกันแล้วเกิดปฏิกิริยา

พลังงานต่ำที่สุดที่อนุภาคของสารเชิงซ้อนจะต้องมีเพื่อให้ชนกันแล้วเกิดปฏิกิริยา

แข็งแรงยิ่งขึ้นและมีการสลายพันธะเก่า

อ่อนลงและเริ่มมีการสร้างพันธะใหม่ระหว่างคู่อะตอม

มีความแข็งแรงคงที่โดยพันธะเก่าจะค่อยๆ ถูกทำลายลงเอง

ไม่สามารถสรุปได้แน่นอน

สารเชิงซ้อนที่ถูกกระตุ้น

สารตั้งต้น

สารผลิตภัณฑ์

สารประกอบ

กราฟแสดงปฏิกิริยาดูดความร้อน

กราฟแสดงปริมาณสารตั้งต้น

กราฟแสดงปฏิกิริยาคายความร้อน

กราฟแสดงปริมาณสารผลิตภัณฑ์