Özne - yüklem

Özne - nesne - yüklem

Yüklem - özne - nesne

Yüklem - zarf tümleci - özne

Çünkü şekillerin sislendiğini, bulandığını, buğulandığını fark ettim önce.

Tellalın sesini duyunca bütün o hayat sahnesinin içine girdiğimi anladım.

Tellal kocaman davulunu olanca gücüyle döverken davudi bir sesle haykırıyordu.

Ter yanağından akmıştı ve gömleği sırtına çoktan yapışmıştı.

Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan

Güneş yansımış gibiydi tılsımlı bir sudan

Büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman

Sessizlik yer ediyor her yerde zaman zaman

Tanımaz mıydım kendi şehrimin havasını ben?

Duyulduğundan emin olmak için biraz bekledi.

Düşmemek için bir ağaca yaslandım.

Kırışıklıklar içindeki esmer yüzü açıktı.

Köroğlu'nun selamı Bolu Beyi'ne ulaştı.

Karacaoğlan'ın durağı Toros dağlarıdır.

Nasrettin Hoca'nın fıkraları dünyaya yayıldı.

Temel'i ülkemizde tanımayan yoktur.

Az ötedeki bir züccaciye dükkanında girdim.

Camekanının tam önünde durdum.

Camların temiz yüzeyi gökler kadar boştu.

Başım dönerken dükkanın kapısına yöneldim.

İhtiyarlardan birkaçının onları rahatsız etmemek için yollarını değiştirdiğini, kenarlarından geçtiğini ya da üstlerinden atladığını gördük biz.

Yüzünü yıkadığı zaman daha iyi hissetti bir gözünü kazada kaybeden genç.

Çok geçmeden bu seferberlik kalabalığının ortasında da yakaladı beni.

İstisnasız hepimizin ölü olduğu bir zamandan geliyorum ben.

Bu şehrin sokaklarında bir yabancı gibi dolaşmak benim kaderimmiş.

İbrahim Cudi Lügati’nin kelimeleri arasında az dolaşmamıştım.

Dört yıl sonra bu şehri Ruslar işgal etmiş.

En çok da bu derelerin suyunun ne kadar çok ve temiz olduğuna hayret ettiğimi söyledim.

Gölgelerin enine kestiği/sokağın ıssızlığında/biraz daha/yürüdüm.

Cıvıl cıvıl sesler gelmeye başlayınca / kulak kabarttım.

Sağa sola dağılmış çocukların haykırışları / bitecek gibi / görünmüyordu.

Utançtan kıpkırmızı, terden sırılsıklam ve korkudan titreyerek / koştular / içeri.

Onun şiiri -Serenat- sevgiliye duyulan aşkı anlatan bir şiirdir.

Hepsi bakıcılarından çok daha süslü onlarca devenin -deve huysuz ve aksi hayvandı- içlerinden birinin sık sık ortalığı birbirine kattığı görülürdü.

Eve girdiklerinde -saat on civarında- televizyonlarının çalındığını fark ettiler.

En sevdiğim kafiye -âh- bu şiirde de yerinde kullanılmış.

En ağır suçları gözden geçirdi.

Güneşsiz, boğucu, rutubetli bir hava vardı.

O sabah bezdirici bir kıyamet korosuyla uyandığında başını yastığın altına soktu.

Hayatta var olduğunu bilmediği suçlar aklına bile gelmemiş.

I. cümle dolaylı tümleç ve yüklemden oluşmuştur.

II. cümlede iki tane yüklem vardır.

III. cümle dolaylı tümleç ve yüklemden oluşmuştur.

IV. cümlede dolaylı tümleç, zincirleme isim tamlamasından oluşmuştur.