Kısaca, olay anlatımına dayanır. Belirli bir yerde, belirli bir zaman dilimi içinde, kahramanların hareketlenmesiyle ortaya çıkan olayın anlatımıdır. Dolayısıyla, varlıklar hareket halinde verilir.

Soğuk bir İstanbul sabahı.Gökyüzünde bulut kaynıyor; yağmur yağdı yağacaK. Biz yola koyuluyoruz. Yarım saat sürecek yolculuğumuzu, Maltepe’nin bildik sokaklarından geçerek bir an önce bitirme telaşındayız, Sokaklar, işe yetişmek için koşuşanlarla dolu. İnsanlar, rayların üzerinden, sağa sola bakarak, hızlı adımlarla geçiyor. Bir banliyö treni Gebze yönüne doğru gürültüyle yol alıyor.

“Başımızın üstünde her zaman yeşil, iğne yapraklı dallardan örülü bir çatı var. Dallar öylesine sık ki, güneş ışığı aşağıya süzülemiyor bile. Ormanın içine doğru kilometrelerce uzayıp giden toprak bir yol… Çevredeki çiçeklerin insanı bayıltıcı kokusu ve kuşların tatlı nağmeleri…”

“Bazı bilim adamları yanlış, anlaşılmaz bir Türkçe ile yazıyorlar. Üstelik bunlar, edebiyatçı olmadıkları­nı ileri sürerek, hoş görülmelerini de istiyorlar. Ama bu, mazeret olamaz. Çünkü bizim onlardan istediği­miz; duygu ve düşüncelerini düzgün bir dille yaz­malarıdır. Bunun için de sanatçı olmaya gerek yok­tur. Her insan ana dilini hatasız kullanacak ölçüde bilmelidir bence.”

Yakup Kadri Karaosmanoğlu edebiyatımızın önde gelen sanatçılarından biridir. Roman, hikâye, anı gibi değişik alanlarda eserler vermiş olan sanatçı daha çok romanları ile tanınmaktadır. Romanlarında önceleri kişisel konuları işleyen sanatçı daha sonra toplumsal konulara yönelmiştir.

Çok sıkıldığım bir gündü, hava da oldukça so­ğuktu. Arabamızın hızla çıktığı hafif bir tepeden kenti gördük. Yüksek belediye binasının çatısı, evlerin ve sokakların karmaşası içinde bize gülümsüyordu. Sıcak yaz gecelerini geçirdiğimiz evimiz geldi birden aklıma. Üzüntüm biraz daha arttı. Kenti görür görmez sam yeli gibi üzerime bir bir çullanan anılardan kurtulmak istedim. Tekrar yola koyuldum.

Bizde anlam ve özelliği anlaşılmayan mesele­lerden biri, belki de başlıcası eleştiridir. Eleştiri­yi basit bir şeymiş gibi görmek hemen hepimize has bir kusurdur, içimizden biri herhangi bir ko­nuda söz söylediğinde hemen: "Eleştiri yapıyo­rum!" der. Bu anlayış yanlıştır ve düzeltilmesi gerekir.