Pada tahun 1963, Perkara 152 dalam Perlembagaan Persekutuan Malaysia menjelaskan kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan.

Penggunaan bahasa kebangsaan dapat memupuk semangat perpaduan, nasionalisme dan jati diri bangsa.

Sebagai rakyat Malaysia, kita mesti yakin dan bangga menggunakan bahasa kebangsaan dalam pertuturan dan penulisan.

Penggunaan bahasa kebangsaan tidak dapat menyatukan masyarakat berbilang kaum.

Penggunaan bahasa kebangsaan dapat memupuk semangat patriotik di kalangan rakyat Malaysia.

Penggunaan bahasa kebangsaan dapat mengeratkan hubungan antara masyarakat.

Penggunaan bahasa kebangsaan dapat melahirkan masyarakat yang mundur.

Penggunaan bahasa kebagsaan tidak wajib dipakai dalam urusan rasmi kerajaan kerana boleh juga menggunaan bahasa lain.

Bahasa kebangsaan juga berperanan sebagai Bahasa Undang-undang dan ia digunakan dalam urusan di mahkamah.