Kształt orbitalu atomowego wynika z przestrzennego rozkładu prawdopodobieństwa znalezienia elektronu

Orbital atomowy to przestrzeń, w której znajduje się zawsze jeden elektron

Orbital atomowy typu d ma kształt kulisty

Orbital atomowy typu p może być zorientowany w przestrzeni na cztery różne sposoby

Kształt orbitalu określa odpowiadająca mu magnetyczna liczba kwantowa.

Poboczna liczba kwantowa określa kształt orbitalu

Główna liczba kwantowa decyduje o orientacji orbitalu w przestrzeni

Wielkość orbitalu wynika z odpowiadającej mu magnetycznej spinowej liczby kwantowej

5 przemianom

4  $\alpha$  oraz 4 $\beta$  

2 $\alpha$  oraz 3 $\beta$  

5 $\alpha$  oraz 5  $\beta$  

I, F, Cl, Br

I, Cl, Br, F

F, Cl, I, Br

I, Br, Cl, F

$\lceil Ne\rceil$ $3s_{ }^23p_{ }^5$

$\lceil Ne\rceil3s_{ }^23p_{ }^4$

$\lceil Ne\rceil3s^23p_{ }^2$

$\lceil Ne\rceil3s_{^{ }}^23p_{ }^1$

20

39

19

38

polega na zderzeniu jądra z cząstką lub innym niewielkim jądrem ,które przekształca się w nowe jądro ,wyrzucając zwykle jedną lub kilka nowych cząstek

polega na tym ,że cząstka uderzająca w ciężkie jądro powoduje jego rozpad na dwa jądra średniej wielkości ,z równoczesnym uwolnieniem kilku cząstek .

polega na zderzeniu dwóch jąder lekkich i utworzeniu nowego jądra ,najczęściej z wyrzuceniem innej cząstki

polega na zderzeniu jądra izotopu azotu z cząstką α co prowadzi do wytworzenia nietrwałego jądra

108,110

107,109

106, 120

47,49