„Zmarszczki na jej chudej twarzy powstały z samych min zirytowanych. Nawet fałdy po bokach ust, które się robią od śmiechu, były tak mocno ściągnięte w dół, że wyglądały jak wielkie rozgoryczenie. W istocie […] uważała się za sponiewieraną przez życie i dopiero teraz brała sobie odwet. Odkąd nie żył zły i niewierny rejent, ona objęła rządy domem. Prowadziła nadal życie odosobnione, rozpięte między pozycjami komornego i podatków, jak na krzyżu”. O kim mowa?

„Ten człowiek siedzący naprzeciwko, niewysoki, krępy, mocno związany, o twarzy miękkiej i fałdzistej, skorej do śmiechu, o szerokich szczękach smakosza, nie mówił właściwie nic na serio – jak gdyby cały świat był wart diabła, jak gdyby, szczerze mówiąc, wszystko było do luftu. Wciąż z czegoś kpił, na coś się stylizował, nie umiał jakby myśleć inaczej niż w cudzysłowie – po liniach, które wciąż załamywały się w fikcyjnych warstwach cudzych opinii, programów i zwłaszcza knowań. Nie było wiadomo, co myśli sam, na czym mu może zależeć, po czyjej opowiada się stronie”. O kim mowa?

„[...] robił nie to, co chciał, i inaczej. Rzeczy od dawna rozstrzygnięte narzucały się świadomości swym istnieniem, kazały się jeszcze raz przemyślać od początku, zmuszały do wiadomych skonstatowań. Napór codziennych obcych światów wytwarzał w nim stan ciągłego niepokoju. To wszystko wydawało mu się jakimś prowizorium, poprzedzającym życie właściwe. Obliczał to sobie na parę miesięcy – czas potrzebny, by strącany z pensji redaktorskiej dług paryski, zaciągnięty u Czechlińskiego, całkowicie spłacić, urządzić jakieś małe mieszkanie, wziąć do siebie Elżbietę, żyć jak człowiek. Wszystko tymczasem odbywało się na wierzchu i niejako w cudzysłowie”. O kim mowa?

„Nie broniła się dziwnemu wzruszeniu. Tak samo jak tamta kobieta w teatrze, otarła się przelotnie policzkiem o rękę matki. Ale wiedziała, że ta chwila nie była zbliżeniem matki do dziecka. Nie była tym zwycięstwem wieloletniej dziecinnej tęsknoty, marzonym odwetem niekochanej, niepotrzebnej rodzicom dziewczynki”. O kim mowa?

1. Zenon zostaje redaktorem „Niwy”.
2. Śmierć Jasi Gołąbskiej.
3. Pobyt Elżbiety w Warszawie.
4. Śmierć Karoliny Bogutowej.
5. Rozmowa Elżbiety z Justyną.
6. Przyjazd Karola Wąbrowskiego.
7. Wizyta Elżbiety i Zenona w Boleborzy.

Prawidłowo ułożone, w kolejności, wydarzenia to:

Z jakimi postaciami kojarzą ci się podane wyrażenia : laska o rączce ze srebrną figurką baletnicy

Z jakimi postaciami kojarzą ci się podane wyrażenia: sklep bławatny Juliana Torucińskiego.

Z jakimi postaciami kojarzą ci się podane wyrażenia: jodyna.

Zaznacz Prawda/Fałsz -Rodzice Elżbiety zmarli, więc wychowaniem dziewczynki zajęła się siostra jej ojca, pani Cecylia Kolichowska.

Zaznacz Prawda/Fałsz -Cecylia Kolichowska była dwa razy zamężna i ma syna z pierwszego małżeństwa.

Zaznacz Prawda/Fałsz-Gdy Jasię Gołąbską opuścił mąż, podjęła ona pracę w cukierni Chązowicza, by opłacić kosztowne leczenie chorej córki.

Zaznacz Prawda/Fałsz-Dzięki protekcji Elżbiety Justyna Bogutówna dostała pracę kucharki w Boleborzy.

Zaznacz Prawda/Fałsz-Po śmierci matki Justyna Bogutówna zostaje w mieście.

Zenon poznał Justynę Bogutównę w

Konstanty Wąbrowski był pierwszym mężem Cecylii Kolichowskiej.

Jakie relacje łączyły Zenona i Adelę?

Kiedy i gdzie Zenon poznał Justynę?

Skąd Zenon miał pieniądze na ostatni rok studiów?