Gözlerim sonsuz ufuklara dalıyor.

Sen ki gönül burcumda doğan günsün.

Nasıl bir kıskacın içindedir hasta beden

Yarı gecelere vurdum taşlı yolumu.

Alıp vuruyor beni çıkmaz sokaklara

En tatlı zamanların neşesisin güzel çocuk.

Aynalara yansıyan güzelliğin parıltısıdır.

Baharın gözleri vurur ağacın dallarına.

Tomurcukların ucunda yeşermiştir filizler.

Aşk, bir bebeğin dünyayı adım adım emeklemesidir.

Aksın içimden, donduğunda gövdemin nefesi

Görünsün uzaklardan, terazinin boş kefesi

Karanlığımız için kim bilir kimin sesi gelir.

Biliyorum, herkesin sonesi vardır yaşamda

Donsun, ruhumun kuşunun konacağı dam

Şehrin Orta Çağ’dan kalma, dar sokaklarında ilerliyorduk.

Barajlardaki su seviyesi istenilen düzeye henüz ulaşmadı.

Kurumun işe yeni başlayan müdür yardımcısı disiplinliydi.

Baharın bin bir güzelliğini bu yaylalarda yaşarsınız.

Kıyıları döven suların sesi balıkçı kulübesinden işitiliyordu.

Zorlukların ardından kolaylıklar da gelir.

Çocuklar kitaplarını masanın altında unutmuştu.

Onların bir çocukları daha olmuştu.

Tiyatrolar bir şehrin kültürel aynalarıdır.

Eşyaları yarım saatte taşımışlardı.

Bulutların arasında kayboldu gökyüzü

Ayçiçeği tarlaları geçti yanımızdan

Kötülüğü ve iyiliği öğrenmeye çalışıyorum

Ne kadar çabuk yaşlanırsam, o kadar iyi

Kim bilir nedir onun bugünkü adı

Altın, kepeğe muhtaç.

Altının kıymetini sarraf bilir.

Altın yerde paslanmaz, taş yağmurdan ıslanmaz.

Altın ateşte, insan mihnette belli olur.

Su testisi, su yolunda kırılır.

Komşunun tavuğu, komşuya kaz görünür.

Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.

Baykuşun kısmeti, ayağına gelir

I

II

III

IV

Eşeğin gönlüne kalsa bir bağ maydanozu götürmez.

Kimsenin çırası, tana kadar yanmaz.

Davulun sesi uzaktan hoş gelir.

Dil, yüreğin kepçesidir.

Sabahın hüznünü beklemeden

Gidiyorum bu şehirden

Masalımı anlat sessizce

Devler ülkesinde iyiler kazansın yine

İnsanlar taş gibi bana yabancı

Ağaçlar bensiz hüküm giyecek bulvarlarda

Çardakta kilimlere dokunur sıla

Kavunsu kokar serinliği yelin

Kağnıdaki kadına bu müjdeyi vermek aklından geçtiyse de hemen bundan caydı.

Sona yaklaşmakta olanların sabırsızlığı Çakır’ın da yüreğini sarmaya başlamıştı.

Çevik bir hareketle atından atladı.

At kendi kendine ve uysal adımlarla sahibini takip ediyordu.

En yakın evden bile elli adım uzaktaydı.

Bütün köyde derin bir sessizlik vardı.

Yürüyen birinin ayak sesleri yaklaştı ve bir kadın sesi duyuldu.

Orta yaşlı bir kadın hayretle genç adama baktı.

Kağnıdaki sandıklardan birini kavrayarak kepeneğin üzerine oturttu.

İlk önce kağnıdaki sandıklarla torbaları sedirin yanında taşıdı.

Kendi adamları arasında bu kıratta ancak Çakır vardı.

Henüz çok gençti; ama sadakatin ve fedakarlığın örneği bir yiğitti.

Çakır kendisini suya atarak akıntının yardımıyla selamete ulaşmıştı.

Bu bakımdan benim köyüm o kadar emniyetli sayılmaz.

Kağnının üstünü kalın keçelerle örttü.

Tamlamalar en az iki kelimeden oluşur.

Tamlamalarda birinci kelimeye tamlayan, ikinci kelimeye ise tamlanan denir.

Hem tamlayan hem de tamlananın ek aldığı tamlamalara belirtili isim tamlaması denir.

Tamlamalarda tamlayan ile tamlanan arasına noktalama işaretleri konabilir.

Akşam sefası

Kiraz ağacı

Radyo yayını

Gazetenin sayfaları

1

2

3

4