NEW
Font size
WorksheetsProgramowanie rozwoju regionalnego
Total questions: 23
Worksheet time: 18mins
Polityka intraregionalna to:
Polityka która kształtuje rozwój z punktu widzenia interesów kraju. Jest ona odzwierciedleniem odgórnego stymulowania procesów rozwojowych oraz makroekonomicznego spojrzenia na rozwój regionalny
Odzwierciedla ideę oddolnego podejścia do stymulowania rozwoju regionalnego wyrażającego się w prowadzeniu przez samorządowe władze regionu usystematyzowanych działań ukierunkowanych na procesy rozwoju społecznego- gospodarczego w regionie
świadoma i celowa działalność władz rządowych i samorządowych, realizująca cele polityki rozwoju ( ekonomicznej)
jeden z najważniejszych instrumentów polityki gospodarczej rządu, łączącym i koordynującym szereg działań sektorowych państwa z działaniami realizowanymi na poziomie regionalnym
Badanie społeczno-ekonomiczne oceniające jakość i wartość programu rozwoju. W procesie zarządzania rozwojem regionalnym odgrywa istotną rolę bowiem jest instrumentem doskonalącym ten proces. jest to następujący układ procesu zarządzania rozwojem regionalnym:
analityczny
planistyczny
monitoringowy
ewaluacyjny
Etap planowania w procesie zarządzania rozwojem regionalnym obejmuje:
Przygotowanie dwóch rodzajów dokumentów: strategicznych i operacyjnych
realizację wybranej opcji rozwoju
określenie skuteczności mechanizmów zastosowanych w systemie zarządzania
badanie otoczenia regionu w zakresie, w jakim może ono wpływać na działalność regionu
Programy które są uszczegółowieniem określonego fragmentu programu wyższego rzędu formułując konkretną sekwencję działań, jakie muszą zostać zrealizowane dla osiągnięcia celu, to programy:
strategiczne
operacyjne
kompleksowe
problemowe
Programy które mają charakter koncepcyjny i są całościowym spojrzeniem na procesy oraz problemy rozwoju terytorium oraz określają wizję i cele strategiczne rozwoju regionu, to programy:
strategiczne
operacyjne
kompleksowe
problemowe
Wśród funkcji programowania wykazuje się dwie grupy: efektywnościowe i instrumentalne. Które z poniższych stwierdzeń oddaje istotę funkcji instrumentalnych;
odnoszą się do skutków działań podejmowanych w procesie zarządzania regionalnym wpływających na funkcjonowanie podmiotów regionalnych , oraz stopień osiągania zamierzonych celów
tworzą określony zasób mechanizmów oddziaływania na procesy rozwojowe w ramach zażądania rozwojem regionalnym wykorzystującego elementy programowania
związane są z porządkowaniem bieżąco podejmowanych decyzji, a program zmuszając do uprzedniego analizowania skutków podejmowanych decyzji, znacząco zwiększa sprawność działania podmiotów programu
istota tych funkcji odnosi się do tezy, że program jest dokumentem zmuszającym podmioty władzy do poszukiwania możliwości optymalnego rozwoju w układzie regionalnym
Podejście metodyczne budowy programów drogą ... polega na :
punktem wyjścia jest diagnoza ... następnie konkretyzuje się program
dokładnej analizie stanu istniejącego aby na tej podstawie stwierdzić co należy zmienić oraz o można zmienić
punktem wyjścia nie jest diagnoza, lecz budowa pożądanego obrazu badanej rzeczywistości który mógłby zaistnieć w warunkach idealnych. Następnie dokonuje się urealnienia sie modelu do postaci która mgła by mieć miejsce w warunkach idealnych
dokładnej analizie stanu istniejącego aby na tej podstawie stwierdzić co należy zmienić oraz co można zmienić. następnie dokonuje się urealnienia modelu do postaci która mogłaby mieć miejsce w warunkach idealnych.
Schemat struktury organizacyjnej prac nad programem rozwoju regionalnego obejmuje następujące typy struktur:
komitet sterujący, zespół programujący, zespoły robocze, zespoły ekspertów
komitet sterujący, zespoły robocze, zespoły ekspertów
komitet sterujący, zespół programujący, zespoły robocze, zespoły ekspertów oraz konsultanci
komitet inicjujący, komitet sterujący, zespół programujący, zespoły robocze, zespoły ekspertów, konsultanci
Wskaż który z poniższych określić można jako wskaźnik rezultatu dla celu: "Wzrost atrakcyjności turystycznej gminy"
liczba utworzonych miejsc noclegowych
liczba odrestaurowanych zabytków kultury materialnej
długość przebudowanych dróg szybkiego ruchu
turyści korzystający z turystycznych obiektów zbiorowego zakwaterowania
Wzrost gospodarczy najtrafniej można określić jako
ilościowy wzrost gospodarki na którą skłąda się sfera realna i sfera regulacji
pozytywne zmiany ilościowe i jakościowe w strukturze społeczno-gospodarczej danego obszaru (kraju, regionu)
pozytywne zarówno jakości wytwarzanych dóbr i usług oraz zmiany struktury asortymentowej, doskonalenia techniki, pracy, zarządzania i innych czynników wzrostu gospodarczego
wzrost wielkości wytworzonych dóbr i usług produkcyjnych i konsumpcyjnych, tj. niektórych czynników produkcji i środków zaspokajania potrzeb
Rozwój społeczno- gospodarczy najtrafniej określić można jako:
proces rozwojowy, którego kierunek określany jest pozytywnie i przybliżający społeczeństwa do takiego stanu, który realizuje jakieś ważne społeczne wartości
proces kierunkowej transformacji systemu społecznego którego kierunek określany jest pozytywnie
postęp techniczny i technologiczny mający na celu pełniejsze wykorzystanie czynników i zasobów obszaru
przemiany społeczne i gospodarcze zbliżającymi się do pewnego stanu ideału
Polityka regionalna to:
rządzenia państwem, organizacja, kierowanie i administrowanie sprawami wewnętrznymi i zewnętrznymi państwa, narodu i kraju
działalność państwa w sferze gospodarczej
to element polityki kreujący rozwój regionów z wyłączeniem koordynacji szereg działań sektorowych państwa z działaniami realizowanymi na poziomie regionalnym
świadoma i celowa działalność władz rządowych i samorządowych realizująca cele polityki rozwoju (ekonomicznej)
Polityka która kształtuje rozwój z punktu widzenia interesów kraju. Jest ona odzwierciedleniem ogórnego stymulowania procesów rozwojowych, oraz makroekonomicznego spojrzenia na rozwój regionalny. Jest to polityka:
ekonomiczna
intraregionalna
rozwoju
interregionalna
Podstawowa struktura programu rozwoju obejmuje:
część diagnostyczną i projektową
diagnozę, SWOT, wizje, misje, cele strategiczne i operacyjne
części diagnostyczną, projekcyjną i wdrożeniową
części dotyczące priorytetów rozwoju i ich finansowania
Diagnoza w programie rozwoju winna określać:
zagadnienia najważniejsza z punktu widzenia polityki
selekcję dziedzin diagnozowania
stan rozwoju związki przyczynowo-skutkowe i współzależności rozwojowe, obszary i zagadnienia krytyczne.
Studia prospektywne
Analiza i rozpoznanie prawidłowości procesów rozwojowych w diagnozie programu winna:
koncentrować się na danych statystycznych
koncentrować się na podziale problematyki na społeczną, gospodarczą i infrastrukturalną
uwzględniać uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne w zakresie jakościowo- dynamicznym, przestrzenno- porównawczym i społecznym
uwzględniać uwarunkowania wdrożeniowe przygotowanego programu
Analiza SWOT w procesie programowania :
stanowi pomost łączący część diagnostyczną z częścią projekcyjną
jest autonomiczną częścią procesu prograowania
obligatoryjnie uwzględnia uwarunkowania wewnętrzne jednostki i fakultatywnie uwarunkowania zewnętrzne
obligatoryjnie uwzględnia właściwości już posiadane przez jednostkę i fakultatywnie właściwości spodziewane.
Część projekcyjna programu cechuje się :
zaprojektowaniem celów rozwoju społeczno gospodarczego, oraz obszarów interwencji władz terytorialnych
uwzględnieniem misji lub wizji które można zamieścić w programie zamiennie, gdyż znaczeniowo są tożsame
eksponowaniem celów operacyjnych, gdyż to one charakteryzują się najwyższym stopniem szczegółowości
krótkim horyzontem i bezpośrednim uzależnieniem finansowym
Macierz celów:
jest instrumentem badania spójności celów programu
jest techniką stosowaną dla zbadania na ile zapisy części wdrożeniowej programu znajdują argumentację w części diagnostycznej
jest techniką stosowaną dla zbadania na ile zapisy części projekcyjnej programu znajdują argumentację w części diagnostycznej
jest instrumentem badania sprawności części diagnostycznej
Istota zarządzania rozwojem regionalnym może być przedstawiona w następujący sposób:
procesy obejmujące następujące elementy: analizowanie, przyjęcie celów rozwoju, planowanie, operacjonalizacji celów, realizację celów, monitorowanie oraz ewaluację osiągania celów.
działalność państwa w sferze gospodarczej, która jest nadrzędną działalnością w stosunku do polityki rozwoju regionalnego
obejmuje cele rozwoju regionu oraz sposoby ich osiągania
podejmowanie decyzji dotyczących formułowania celów rozwoju. Kształtowanie warunków politycznych do realizacji skumulowanych celów.
Podejścia metodycznego budowy organów w rozwoju wzorca idealnego polega na
Punktem wyjścia jest diagnoza strategiczna następnie konkretyzuje się program
Punktem wyjścia nie jest diagnoza lecz budowa pożądanego obrazu badanej rzeczywistości który mógłby zaistnieć w warunkach idealny następnie dokonuje się urealnienia modelu do postaci która mogłaby mieć miejsce w warunkach idealnych
dokładnej analizie stanu istniejącego aby na tej podstawie stwierdzić co należy zmienić oraz Co można zmienić.
dokładnej analizie stanu istniejącego aby na tej podstawie stwierdzić to należy zmienić oraz Co można zmienić następnie dokonuje się urealnienia modelu do postaci która mogłaby mieć miejsce w warunkach idealnych.
Specyfikacja projekcji przyszłości wskazuje że
programowanie i prognozowanie to analogiczne pojęcia
głównymi fazami przewidywania przyszłości są to progi prognoza co program
projekcja przyszłości To oparte na naukowych podstawach przewidywanie najbardziej prawdopodobnego przebiegu lub stanu zjawisk i procesów rozwoju
projekcja przyszłości To naukowo uzasadnione wyobrażenie przyszłości określające pojęcia właściwych danej dziedzinie wiedzy zdarzenie niepodlegające obserwacji
Układ planistyczny w procesie zarządzania rozwojem regionalnym obejmuje:
dwa podukłady: strategiczny i operacyjny
realizację wybranej opcji rozwoju
określenie skuteczności mechanizmów zastosowanych w systemie zarządzania
badanie otoczenia regionu w zakresie w jakim może ono wpływać na działanie regionu
