Podmiot liryczny w Grobie Agamemnona wie, co odpowiedziałby na pytanie duchów Spartan o liczebę Polaków walczących o niepodległość.

Podmiot liryczny w Grobie Agamemnona chciałby walczyć.

Podmiot liryczny w Grobie Agamemnona określa Polskę krajem niewolników.

Zdaniem Słowackiego Polacy nie mogą czekać na odzyskanie niepodległości, ale muszą o nią walczyć.

W Grobie Agamemnona Słowacki zgadza się z mesjanistyczną koncepcją Mickiewicza.

Przywołana w Grobie Agamemnona symbolika lutni i harfy pokazuje, że podmiot liryczny nie potrafi tworzyć pieśni o czynach.

Podmiot liryczny w Grobie Agamemnona nazywa Polskę „pawiem narodów” i „papugą”.

Podmiot liryczny w Grobie Agamemnona stawia diagnozę, że winę za zniewolenie ponoszą sami Polacy.

Motyw grobu przywołany w wierszu Słowackiego Grób Agamemnona oznacza zarówno śmierć, jak i odrodzenie.

Utwór Grób Agamemnona ma nieregularną budowę.

Podmiot liryczny w Grobie Agamemnona ma odwagę stanąć w termopilskim wąwozie.

Podmiot liryczny w Grobie Agamemnona wzywa Polskę, aby zrzuciła z siebie bagaż sarmackiej beztroski.

W Grobie Agamemnona został zestawiony obraz walczących pod Termopilami Spartan i niezdolnych do walki Polaków.

Podmiot liryczny w Grobie Agamemnona nie czuje się odpowiedzialny za to, co stało się z Polską.